Saturday, November 10, 2018

අපි උපතින්ම දේශපාලන සත්තයෝ

|Mawbima | Young -යං | පොඩි සාදුගේ ලියමන - Podisaduge liyamana| Gurugoda siriwimala  යං ; සංස්කරණය - Wishwanath Jayasekara
2018.10.06
|අපි උපතින්ම දේශපාලන සත්තයො

ලංකාව වැනි රටක ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ගැන කතා කිරීම ම විහිළුවක් බව පොඩි සාදුට පසක් විණ. දේශපාලන කෙරුම්කාරයන් තුල පවත්නා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ප්‍රශ්න කරන අප පොදු ජනතාවගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට එළව එළවා පහර දෙමින් සිටිමු. 
මේ මිනිහෙක් කන බත් ඇටයක පවා දේශපාලනික රතු ලේ ගෑවි ඇති මොහොතකි. ඒ මොහොත දේශපාලනික ව හෝ උපහාසයෙන් යුතුව යම් මාධ්‍යයක ප්‍රචාරය කිරීමේ අයිතිය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රටක ලක්ෂණයකි. ලංකාවෙ මං දන්න ඉතිහාසය තුල ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය කියා දෙයක් ස්ථාපිතව තිබුනා ද යන්න ප්‍රශ්නයකි. නමුත් මට මතක ඇති කාලයේ පටන් පෙබරවාරි 04 වෙනිදා
පවත්වන නිදහස් සමරුවේදී නිවේදකවරයා පවසුවේ "ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ අතිගරු..." යනුවෙනි.
කෙසේවතුදු අප තුල පවත්නා දේශපාලනික ගැටුම මතු මතුත් පාරමින් ජනතාව ගොනාට අන්දවන දේශපාලන තත්වයේම දිගුවක් ලෙස මහජනතාව පෙනී සිටීම ලැජ්ජාවට සහ කණගාටුවට කරුණකි. හැම තැනම ඇත්තේ මහින්ද ය, රනිල් ය , මෛත්‍රී ය, එකෙකුටවත් රට ගැන වගේ වගක් නැතිය. හෙට අනිද්දාාට මී වස්සකු පක්ෂ දේශපාලනයට විත් අරක්කු අරික්කාලක් සමග බත් පැකැට්ටුවක් , කිරිපැකට්ටුවක් දෙනවානම් අපේ ජනතාව ඒකාටද "අනේ සෝයි" අප්පච්චි , බත්දුන් පියා යනුවෙන් කෑ ගසනවා නොඅනුමානය. 
වරද ඇත්තේ ජනතාව අතේ නොවේදැයි සිතා බලන්න. 
ලඟකදී වූ දේශපාලනික පෙරලිය උපහාසාත්මකව ගත් මා මාගේ මිතුරියකගෙන් විමසා සිටියේ " අක්කේ ලිප පත්තු වෙනවදෝ " යනුවෙනි. මෙය සීරියස් ගත් හිතවත් අක්කා පෙරලා මෙසේ පැවසීය.
" අපේ ගෙවල් වල හැමදාම ලිප් පත්තු වුනා...හැබැයි , අපේ මහන්සියෙන්" යනුවෙනි. 
කතාව ඇත්තය. අපි අපේ මහන්සියෙන් ලිප් පත්තු කරගන්නවා මිස අනෙකෙකු ඇවිත් අපට ලිප් පත්තු කර දෙන්නේ නැත. වරද අප විසින් මෙය අවබෝධ කර නොගැනීමය. 
ව්‍යවස්ථාවට පටහැනිව ක්‍රියා කරන පාලකයකු සිටින රටක තව තවත් ජනතාව වෙත සර්ව සාධාරණය ඉටු වේවි යැයි හීන මැවීම අපේම දුර්වලතාවයකි. 
ආණ්ඩුව පෙරළු විගස ර⁣ට තොට කැවුම් කිරිබත් ඉඳී තිබුනි. රතිඤ්ඤා ද පත්තු වුනි. නමුත් තවම විසඳුම් නැත. අගමැතිවරු දෙදෙනෙකි. රට කරවන්නේ කවුද යන්න තාමත් නොදනී. කලින් උවද ර⁣ට තුල පාලකයෙක් සිටියාද? රට කෙරුවාද? යන්නනම් පැනයකි. 
කවුම්, කිරිබත් කෑවේද, ඉව්වේද, අපි ය, අපි යනු මහජනතාවය. රතිඤ්ඤා ගිනි කෙළි සංදර්ශන පෑවේද මහජනතාවමය. ඛනිජ තෙල් සංස්ථාවේ වෙඩි තබා ඝාතනය වූයේ ද මහජනතාවගේම නියෝජනයකි.
ඉතිං, 
ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට කරණ විශාලම හානිය කරන්නේ පාලක පංතිය යැයි තව තවත් නොකියමු. මන්ද යත් වුන් එදා පටන් අද දක්වාම කලේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය කඩ කිරීමය. නමුත් පසුගිය දශකයක කාල සීමාව තුල මහජනතාව ද අනෙකාගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට බරපතල හානි සිදු කරමින් සිටී.
ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය වෙනුවෙන් ලියන / කතාකරන මහත්වරුන්ගේ අම්මම්මෝ නැතිව බැන වදින්නේ මහජනතාවය , පාලකයන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින්නේ ජනතාවය, නමුත් හෙට උපත ලැබීමට නියමිත බිලින්ඳාගේ පටන් අද මියැදීමට නියමිත මහල්ලා දක්වාම වන මහජනතාව ණය කරුවන් කර ඇත්තේ පාලක පන්තියය.
අප ගල් යුගයේ විසූ වැදි මිනිසුන් පිළිබඳව කියවා ඇත. තම සම්පත් වන ගහ කොළ ආරක්ෂා කරගැන්මටවත් උන් තුළ විඥ්ඥාණයක් තිබුනි. නමුත් කණගාටුවට කරුණ නම් ඒ විඥ්ඥාණයවත් සියවසේ අප තුළ නොමැති වීමයි. අපට විඥ්ඥාණය වන්නේ පක්ෂ මය , පාට මය, පුද්ගලයන් මය, 
හිතවතුනි,
අප ජීවත් වන්නේ
බත් පිඩ කෑ විට පිළිකා සැදෙන , වතුර පොද බිව් විට වකුගඩු රෝගය සැදෙන, වැහි දෙකක් වැටුන පසු අගනුවර යටවෙන, රටකය. 
එහෙත් පළාත් සභාවේ මන්ත්‍රී වරුන්ට ඉඳ ගැන්මට සැප පුටුත් , සුවඳට හිඳීම පිණිස ලක්ෂ ගණනිනුත් වියදම් කරණ රටකය. නමුත් ගම්බඳ ජනතාවට අත්‍යවශ්‍යම වන ජල පහසුකමවත් දීමට අපේ රජයට නොහැකිය. මේ බව පසුගිය දවසක මාධ්‍යට පැමිණි සාමාන්‍ය මිනිසකු පැවසුවේ මෙලෙසිනි. "උන්ට පුක තියා ගන්ඩ ලක්ෂ ගනං පුටු. .... අපිට පුක හෝදන්න වතුර ටිකක් නෑ..." යනුවෙනි. 
නමුත් ලෝකයේ, ආසියාවේ , ආශ්චර්යමත් දෑ අපට ඇත.
අපට අලුතින් ආණ්ඩුවක් අවශ්‍ය වන්නේ ජාතික රූපවාහිණියට ලෝගෝවක් දැමීමටවත් ලක්හඬ නැවත පටන්ගැන්මටවත් අරලිය ගහ මන්දිරයේ බණ දේශනා කිරීමටවත් නොවේ. 
❝ ඔබ අරගල කල යුත්තේ පාලකයා වෙනස් කිරීමට නොව. ජනතාව වෙනස් කිරීමටය. අමන ජනතාවක් පාදඩ පාලකයන්ට එරෙහි වන්නේ නැත.❞
- බර්ටෝල්ට් බ්‍රෙෂ්ට් -

|ගුරුගොඩ සිරිවිමල

Wednesday, August 29, 2018

රටාවකට ලියූ ඉලපත් රටා

           " ඔය තණ්හාව අතෑරලා
            වරෙල්ලා
            අපි යමු
            පාර පෙන්වන්නම් මම
            ඇහැකි විදියට
            මනුෂ්‍යත්වය පිරි අපේ ලෝකෙට
            පය තියන්නට ආයෙමත්"
                                               (-ගුරු පඬුර-)

සෑම කවියකටම රටාවක් ඇත. ලෝකයේ යාථාර්ථය කවියකින් දකින්නට ඇහැකිනම් ? එය ඉතා සුන්දරය. හදවතක් සුන්දර වන තරමටම ඒ හදවතින් ගලා එන්නේ මියුරු ලාලසාවක් ගැබ් වන අපූර්ව වදන්ය.ඒ වදන් කවියක් වන්නේම ඒවාට යථාර්ථය කැටි කල විටය.ඒ මගේ හැගීමය. කසුන්සලා කිවිදියගේ "ඉලපත් රටා" කාව්‍ය සංග්‍රහයද ඒ වැන්නකි. ඇයගේ මේ කාව්‍ය සංග්‍රහය පුරාවටම දිවෙන්නේ සුන්දර කවිය.

         ඇයගේ "නොදැක්ම"කවි පංතිය මා අාසාම වර්ගයේ කවි පංතියකි. ඇය මේ සදහා අනුභූතිය කරගන්නේ බසය‍ේ ගමනක් යන අවස්ථාවක සංසිද්ධියකි. එම අද්දැකීම යම් උපකල්පනයක් චිත්ත රූපයන් මවාලමින් රචනා කරන මේ කවිය ක්ෂණිකව ලියැවුන රස කවියකි.

        "වැඩියා බුදු පුතෙක්
         හිරිකඩ වැස්ස යටින්
         උනා මා සළුව
         ඉහළුවා ඉහම උඩින්
         "විලි නැති මේ ගෑණි"
         දෙස් තැබූ එවුන්
         මා සිත නොව
         නිරුවත් ලැම බැළුවේ ඉතිං"
                               (-නොදැක්ම පි;26)
.වායුසමනය කල බසයක නැගී ගමනාන්තයක් සොයා වඩින සඟ නමක් ඉදිරි අසුනේ අසුන්ගෙන සිටී A/C  කවුළු තුලින් වැටෙන දිය ශීරාවන් බිංදු ලෙස සඟ නමගේ මුඬු කල හිසට වැටෙන'යුරු කිවිදියගේ නෙත ගැටේ. එම අවස්ථාව ඇය වැස්සකට උපකල්පනය කරමින් සමාජයේ යම් කතිකාවක් ගොඩ නැගීමට යම් උත්සායක් දරයි.

    "වැඩියා බුදු පුතෙක්
      හිරිකඬ වැස්ස යටින්
     උණා මා සළුව
    ඉහළුවා ඉහට උඩින්."
ඉහත සංසිද්ධිය කවිය සඳහා යොදා ගන්නා සැටි ඉතා අපූරුය. ප්‍රශංසනීය  ය. ඉන් පසු ඇය ඒ සිද්ධිය පිලිබද සමාජයේ යම් කතිවකට ඉඩ හසර ඉචා සරලව ලබා දේ.

 "විලි නැති මේ ගෑණි
  දෙස් තැබූ දෙපස එවුන්
  මා සිත නොව
  නිරුවත් ලැම බැළුවේ ඉතිං"

ඇයට ඉහත සඟ නමගේ හිස රැදුණු දිය බිදු පිසලන්න සිතක් පහල වූවා විය හැක. නමුත් ඇයට ඒසිත පහල වු වනම බැහැර වන්නට බැහැර වන්නට ඇත. මන්ද? සමාජයේ යම් කිසි දෝශ දර්ශනයක් ඒ සම්බන්දව ගොඩ නැගී ඇති බැවිනි.
              අද භික්ෂුවකගේ පා දෙවීම ගැහැනියට තහනම්ය. බමුණු මත බුද්ධාගමට ප්‍රවේශය වී ඇත. මේ කවියේ අපූර්වත්වය ගොඩ නැගෙන්නෙ ඒ නිසාය. යට හංගා ඇති ශ්‍රද්ධාව හා භක්තිය පිලිබදව කතිකාවක් ගොඩනැගුවාට කසුන්සලා කිවිදියට ස්තූති පූර්වක විය යුතුය.
                ඇය ගේ "රැවටීම"කවි පංතියද අපූරුය. එම කවිය තුල රැවටීමකට වඩා දකින්නේ මව් ගුණයයි.

   "තෙහෙට්ටුයි වගේ දෝණිට
    ආපු ගමන් ඇදට වැටිල
    විවර කෙරූ අත් බෑගය
    තුරුළු කරන් කිටි කිටියට
    
    නිදියාපන් සැහැල්ලුවෙන් 
    බෑගය ගත්තේ හොරැහින්
     "Postino2" කාඩ් එකක්
                             (-පි;34)

ඉහත සඳහන් කවිය‍ේ ඇතුලාන්තයටමා ඉතා කැමැතිය. මව්වරුන් දරුවන්ට ආදරය කරන්නේ මහා පුදුමාන්තර ලෙන්ගතුකමකින්ය. විශේෂයෙන්ම දියණියකගේ ලගම මිතුරිය වෙන්න‍ේද අම්මාය. ගමන් මල්ල තුරුළු කරන් නිදන එක අසීරුය. එය අම්මා කෙනෙකුට දරා ගැනීම අපහසුය. මාතෘ සෙනෙහසින් යුතුව ඇය නිදන ඇද වියලේ ඇති බෑගය පසෙකට ගන්නෙද ඒ මව් ගුණය නිසාය. කිවිදිය මේ කවිය තුලින් ගෙනෙන කාරණා දෙකකි. එහි ප්‍රධානම කාරණය රැවටීමය. අනෙක මන් ගුණය ය. එතැනදි කිවිදිය යම් තරමක් සාර්ථකය.
         "නෑ ලැජ්ජා" කවි පංතියද අපූරුය. ඇය එහිදී කියන්නට යන කවිය ගැඹුරු තේමාවකි. නමුත් කිවිදිය එහිදී පරාජ වී ඇති සෙයක් මට හැගේ.
           (පිටු:43.)
"කුලියට ගත්
ඇට මස් ලේ නහර වලින්
හමන දුඟද
සුළගේ මුසු වී හොරැහින්
උමතුවෙන් වගේ 
නර සිත් පිනවා
පටලවයි ගතේ
නෙක සේද වලාවන්
                (-කුලියට නවාතැනක්- පි;42)
ඉතා අපූර්ව කවි පංතියකි කුලියට නවාතැන් පොළක් "
      ප්‍රබුද්ධ කාව්‍ය සංග්‍රහයේදී සේඛර මෙසේ කියයි.

ප්‍රබුද්ධ ,
හිස්ය මේ ජීවිතය බොල්ය
බලව,
රන් දුහුල් සළු 
සුවඳ විලවුන් අතර
නිරුවත්ව පෙනෙන 
කුහකකම"
          (-ප්රබුද්ධ- සේඛර)
සංසාරයේ සැටි අපූරුවට සජ්ජායනය කරන කවියකි. ඉහත කවිය.
  " නවාතැන් පොලෙන්
    හෙට නික්මී යන්නට වෙයි
    සිනිදු සේල උණා
    කසාවත ගත සරසයි
    අඩවන් නෙත් 
    කරුණා බැලුම් හෙලා
    බුදුන් දකින්නට
    පිං කෙත් නුවනින් වපුරයි"

කිවිදියගේ සංසාර දැක්ම හරිම මනරම්ය. කළාව යනු ආන්නදයෙන් ප්‍රඥාව කරා මිනිසා රැගෙන යන්නකි.
    හතලිස් නවය පිටේ එන "නෙත - සිත - ගත" යන කවියේදී ඇය සිත ගැන මෙසේ කියයි.
         " අනුරපුරෙන් ගෙන ආ කළු ගලකින්
          ඔප වූ සදකඩ පහණ නුඹයි
          කැටයම් ලා නෙක සඳ සිය ගනනින්
          කොළඹට ලොල් වූ නුඹේ සිතයි
                          (49;පිට.)

දූරංගමං ඒකචරං
අසරීරං ගුහාසයං 
යෙ චිත්තං සඤ්ඤමෙස්සන්ති
මොක්ඛන්ති මාර බන්ධනා
           (ධම්ම පද චිත්ත වග්ග)
සිතේ සෙලෙවන ගතිය,නෙතක ආශක්ත බව ගතක තද ගතිය. ඇය හරි අපූරුවට කවියක් කරයි.
"යුක්තියේ දෙව්දුව" කවියේදී කිවිඳිය බිරිඳ පිළිබඳව ඉතා අපූරු රූපකයක් ගෙන හැර පායි.

"විලි බියෙන් හිනැහෙන
පොකැට්ටුව දුටුවාම 
ගෙපැළ ලිප්ගල රකින 
ඇගෙ සිරිය මැවුනාද "
(පි : 48)

සතතාභ්‍යාසය තුලින් පමණක්ම අපූර්ව නිර්මාණයක් බිහිකර ගත හැකිය. ඒ බව ඇයගේ දෙවන කාව්‍ය සංග්‍රහය වන " අවසරයි කුහුඹුවනි " හරහා මනාව විෂද කරයි. කවි ලොවෙහි ඉදිරියට යාමට ඇයට ශුභ ප්‍රාර්ථනා කරමි!

|ගුරුගොඩ සිරිවිමල

   


    

Thursday, June 21, 2018

මොහොතකට හිත නතර කරපු ආදරණීය ගීයක්



සිනා රැන්දූ හසගනාවිය
අතැර විල්තෙර නික්මෙනා 
බොහෝ කලක් සිට රැදුණු මතකය
හදේ ගැඹුරුම තැන තියා //

කතා කරනා සියුම් හඩටත්
නොමැකෙනා තිතකුත් තියා
රණින් මලා පළන්දලා ඔබ
නොහැරෙනා දුර යන නියා //

සිනා රැන්දූ...

පවුරු බැන්දත් රණින් වෙරළක
සයුරු රළ යළි එයි කියා
වෙරළකට අමතකම වේවිද
සයුරු රළ ඇති නෙක රටා

Artist - pramith ganearachchi
Lyrics - chamal akalanka polwaththage
Music - pramith gabearachchi

මම දැනන් හිටියෙ නෑ චමල් අයිය මෙච්චර ලයාන්විත ලේඛකයෙක් කියල.
   මේ ගීතය මුල මැද අග පැහැදිලියි. පද වලට අනුව තනුවත් තනුවට අනුව ගැයුමත් හරිම නිරවුල්. නැවත නැවතත් අහන්න රසිකයන්ගේ හිත පොළඹවනව. චමල් අයියට මං කියන්නෙ තව තවත් මේ වගේ පද රචනා කරන්න කියල.
   ප්‍රමිත් අයියගේ මේ ගැයුමත් තනුවත් පද රචනාවට අදාලව ඉතා ගැළපෙන අයුරින් කරල තියෙනව. අනාගතයේ හොඳ සංගීත ගමනක ආරම්භය ඉතා පැහැදිලියි. මේ වගේ තෝරගෙන බේරගෙන සිංදු කරන එකම කොච්චර දෙයක්ද.
  මේ ගීතය මගෙ හදවත නිසල කරා. එහෙම මිනිහෙක්ගෙ හිතක් සිංදුවක් හරහා නතර කරන්ක පුළුවන් කියන්නෙ ඒක සංගීතයේ අග්‍රඵලය කියන එකයි මගේ විශ්වාසය.
 චමල්ගෙත් ප්‍රමිත්ගෙත් නිර්මාණයක් රසවින්ද ප්‍රථම අවස්ථාව මේක. ඉතිං දෙන්නටම සුබ පතනව.

ගීතයේ යූ ටියුබ් සැබැඳිය - https://youtu.be/39pgm8r19IM

|ගුරුගොඩ සිරිවිමල

Friday, June 1, 2018

පාවිච්චි වෙන්න ඕන විදිහ කසාවත දරන අය දැනගත යුතුයි


පාවිච්චි වෙන්න ඕන විදිහ කසාවත දරන අය දැනගත යුතුයි | ගුරුගොඩ සිරිවිමල හිමි
01. කවියෙක් වෙන්න කවි පොතක් රචනා කරන්න අවශ්‍යමද?
ඒක අත්‍යවශ්‍යක් නෙමේ. හැබැයි කවිය සමාජගත කරන එකත් කවියාගෙම වගකීමක් වෙන නිසා පොතක් කිරීමෙන් වරදක් සිද්ධ වෙන්නෙ නෑ.කවියා කියන්නෙ පොත් ලියන කෙනෙක්ට නෙමෙයි.කවි ලියන කෙනෙක්ට.කොටිම්ම කිව්වොත් ජීවිතය එක්ක එන හැඟීම් වලට පණ දෙන කෙනෙක්ට.හැබැයි වෙන කෙනෙක්ට කියවන්නනම් පොතක් හෝ මුද්‍රිත හෝ සයිබර් අවකාශය පාවිච්චි කරන්නම ඕන.
02. ඔබ අනෙක් හැම කවියෙකුගෙම කවි කියවනවාද?
විශේෂයක් කරන්නෙ නෑ. මුහුණු පොතේදි දකින කවි කියවනව. ඒ වගේම ශාස්ත්‍රීය වශයෙන් ලියැවුන කවි පිළිබඳව ලිපි ලේඛන සහ ආධුනික ප්‍රවීණ භේදයකින් තොරව පළවන හැම කවි පොතක්ම වෙලාවක් තියෙන වෙලාවට කියවනව.
ඒ වගේම තමයි ෆේස්බුක් එකේ කවි කියවද්දි මම ප්‍රවර්ග කරගත්ත කිහිප දෙනෙක් ඉන්නව.ඒ අයගේ කවි සර්ච් කරල හරි සතියකට වතාවක් කියවනව.
හැම කවියෙකුගෙම කවි කියවන්න ඕන කියල නීතියක් හෝ රීතියක් නෑනෙ.
03.පද තුන හතරක් ලියල අර්ථවත් ආකාරයකට කවියක් රචනා කර ගත හැකිද?
අනිවාර්යයෙන්ම පුළුවන්. ඕකට හොඳම උදාහරණයක් තියෙනව.මතක විදියට ලියන්නෙ ලක්ෂාන්ත අතුකෝරල කවියා.
"ඔයා
නාගෙන එනකොට
මාව
කිළිටි වෙනව"
මේව කවි නෙමේද? වචන තුන් හාරසීයක් විතර මිඬංගු කරන කවියකට වඩා මේ කවි රහයි.
උපේක්ෂා ඉමාලි තරුණ කිවිඳිය පළකරන සුසුම් නාඳුනන අප දෙදෙන කියන කවිපොතේ තියෙනව
" සීරුම් පහරකි
වම් අතේ කෙළවර
අනුන්ගේ මඟුල් මුද්දකින්
අහම්බෙන් සිදුවුන"
මේවත් කවි ම තමයි.
හයිකු, කෙටි කවි කියල වෙනම කවි කලාවක් පවා තියෙනව.
කෙටියෙන්ම කිව්වොත් " ඔව් , ලියන්න පුළුවන් " කියන උත්තරේ තමයි මට දෙන්න තියෙන්නෙ.
04. කවියො ඇයි ගොඩක් ප්‍රේමය , විරහව , රාගය ගැනම රචනා කරන්නෙ?
කවියෙක්ට මුලින්ම දැනෙන දේ තමයි ඕක. ප්‍රේමය,විරහව, රාගය , මේ දේවල් ගතානුගතිකව බැළුවොත් අවුල් වගේ තමයි. ඔය විශයන් වලදි මම විවිධ ප්‍රවණතා දකිනව. සහ ඔය ගැන විවේචනයක් තියෙනව.
එකක් තමයි ප්‍රේමය , විරහව , රාගය , කියන විශයන් තුන ගැන කවි ලියන ගොඩක් අය ලියන්නෙ ෆේස්බුක් එකේ. ඕවට සමහර අය කියනව මල් කවි කියලත්. ඒක ලියන අයගේ කැමැත්ත වුනාට ඔතනදි වෙන ලොකුම හානිය තමයි තව කෙනෙක් ඒ කවිය බලාගෙන එයාගෙ අද්දැකීමක් ලියනව.අන්තිමට ඒක අපබ්‍රංසයක් වෙනව.
තව කොටසක් ඔය විශයන් තුනම අදාල කරගෙන කවි ලියනව.ඒව කියවන මිනිස්සු ප්‍රඥාවට පත්වෙනව. ඒ කියන්නෙ ඔය විශයන් තුන ගැන ගැඹුරු අවබෝධයකින් තමයි දෙවනි කොටසෙ අය කවි ලියන්නෙ.
අපිට ගොඩක් වෙලාවට කවි මුණගැහෙන්නෙ ෆේස්බුක් හරහා. ඒ මුණ ගැහෙන්නෙ කවි දහයක්නම් ඒකෙන් අටක් නමයක්ම ප්‍රේමය , විරහව ,රාගය වගේ විෂයන් මුල් කරගෙන ලිව්ව ගැඹුරු කියැවීමක් නැති කවි. ඒ තරමටම ඔය කියන විශය බරපත අපයෝජනයකට ලක් වෙලා තියෙනව.
ඔය විශයන් තුනෙන්ම කවි ලිවීම අවුලක් නෙමෙයි. හැබැයි ඒ ගැනම පතුරු ගහන එකනම් අවුල් .මම ඒකට එකඟ නෑ කියන්නෙ ගතානුගතික තැනක ඉදගෙන නෙමෙයි.වෙනත් කියැවීමක ඉන්න නිසා.සැබෑ කවියෙක්ට ඔය මාතෘකා තුනෙන් එහාට යන්න පුළුවන් වෙන්න ඕන.
05. කසාවත කවි සිස්ටම් එකට බදාවක් නෙවේද?
සැබෑ කසාවතට බාධාවක් නෙමෙයි. ඒත් සමහර උපාසක උපාසිකාවන් හදාගෙන තියෙනවනෙ ෆැන්ටසි ටිකක්. අන්න ඒ ෆැන්ටසි වලටනම් සැබෑම බාධාවක් තමයි කසාවතක් දරාගෙන කවි ලිවීම. යතිවර පරපුර කාව්‍ය සාහිත්‍ය පෝෂණය කෙරුව.එතනම දිගුවක් විදිහට තමයි මමත් අනෙක් හිමිවරුනුත් කවි ලියන්නෙ. එතනදි පාවිච්චි වෙන්න ඕන විදිහ කසාවත දරණ අය දැනගත යුතුයි.
06. මහා සංඝරත්නය ගන්න ආතල් එකත් එක්ක ගෞතමගේ ඔරිජිනල් රීඩින් එකට මොකද වෙන්නෙ?
ආතල් ගන්නව කියන චෝදනාව හැම භික්ෂුවක් කෙරෙහිම තබන්න බෑ.හැබැයි වගකීමෙන් කියනව බහුතර මහා සංඝරත්නය ගන්නෙ ආතල් එකක් තමයි කියල. ඔය කියන බහුතරය විසින් තව කාලයක් ආතල් එක ගත්තොත් ඔරිජිනල් රීඩින් එක නැත්තටම නැති වෙලා බුද්ධාගමත් දේවාගමක් වගේ වෙයි.
Gurugoda Siriwimala | කවි බස | රාවය



Wednesday, May 30, 2018

චින්තන දුර්වලයෝ

| චින්තන දුර්වලයෝ

සිතිවිලි දුර්වල කවියෙක් නම් ඔ⁣හුගේ කවිය දුර්වලයි.
සිතිවිලි දුර්වල ගායකයෙක් නම් ඔහුගේ ගායනා දුර්වලයි
සිතිවිලි දුර්වල ලේඛකයකු නම් ඔහුගේ ලේඛණය දුර්වලයි.
සිතිවිලි දුර්වල මිනිහෙක් / ගැහැණියක් නම් ඒ මිනිහා / ගැහැණිය දුර්වලයි

   චින්තනය තමා මිනිස්සුන්ව හරි මගට ගෙනියන්නෙ. කාළාම සූත්‍රයෙදි බුදුන්වහන්සේ පෙන්වා දෙන්නෙ කාලාමයන්ගෙ දුර්වලතා ටික.

 ලිච්ඡවීන්ගෙ සප්ත අපරිහාණිය ධර්ම දුර්වල වෙන්නෙ ඇයි?
ඇත්තෙන්ම ලිච්ඡවීන්ගෙ දුර්වල චින්තනය නිසා

ගමක ජීවත් වෙන මිනිස්සුන්ගෙ සිතිවිලි දුර්වලනම් ඒ ගම දියුණු වෙන්නෑ
නගරයක ජීවත් වෙන නාගරිකයන්ගෙ සිතිවිලි දුර්වලනම් නගරය දියුණු වෙන්නෑ
පළාතක වෙසෙන පාලිතයන්ගෙ සිතිවිලි දුර්වලනම් ඒ පළාත දියුණු වෙන්නෑ
රටක වෙසෙන රට්ටුන්ගෙ සිතිවලි දුර්වලනම් ඒ රට දියුණු වෙන්නෑ.

ඔක්කෝම හරි ගිහිල්ල රටක වෙසෙන පාලකයන් / රට කරවන පාර්ලිමේන්තුවෙ මන්ත්‍රීවරුන්ට තියෙන්නෙ දුර්වල චින්තනයක් නම් ඒ රට නොදියුණුම රටක්.

 චින්තනය නිවැරදි කරගන්න.

සම්මා දිට්ඨිය තමයි අපේ රට දියුණු කරගන්න තියෙන හරිම මග.

|ගුරුගොඩ සිරිවිමල

Monday, May 28, 2018

මල් කැකුළු නොතලන්න

මේ ලියන්නේ අනේක ආදරයක් හදවතේ කැටි කරගෙන. ඇත්තෙන්ම කිව්වොත් මාස ගාණක් හිතේ තියාගෙන මම මේ අද්දැකීමෙන් පීඩිත වුණා.

මේ ළඟකදි හරියටම කිව්වොත් අප්‍රේල් වෙසක් පෝයෙදි මට ඉස්කෝලෙක බණකට ආරාධනා කරා. පුංචි එවුන් ඉන්න ප්‍රාථමිකයක. ගොඩක් ආසාවෙන් බණ ආරාධනාව පිළිගත්තෙ හිතවතෙක්ගෙ දැනුවත් කිරීමක් හරහා විදුහල්පතිතුමා පංසලටම ඇවිත් ආරාධනා කරපු නිසා. ඒ වගේම බණට ගියෙත් බණ කිව්වෙත් හරි ආසාවෙන්.
 
බණ ඉවර වුණාට පස්සෙ පිරිකර එහෙමත් ගොඩක් පූජා ලැබුණා. මං හිතන්නෙ විදුහල්පතිතුමා හැම ළමයෙක්ට ම කියල තිබුණ මොනා හරි ගේන්න කියල. ඉතිං ඔහොම මාත් පිරිකර පිළි අරං මං ආපු කාර් එකේම පිරිකර ටිකත් දාගෙන පංසලට ආව.

ඇවිත් කාමරේට එහෙම ඇවිල්ල පිරිකර ගොඩක් තිබුණ නිසා පිළිවෙලට ඒව අඩුක් කරන්න ඕන කියල හිතුණෙ ලෝභකමකට එහෙම නෙමෙයි. ඒව මේ සැරේ සිහළ සවියෙන් කරපු ඉවෙන්ට් එකට වටීවි කියන තන්හාවෙන්.

මුලින්ම පොත් බන්ඩල් ටික අඩුක් කරා. අමතරව පොත් වගයකුත් තිබුණ.ඒවත් අර ගොඩටම දාන්න හිතල අතට අරං බැළුව.පොත් පරණයි. පාවිච්චි කරපු පොත් කියල මට ගත්ත ගමන් හිතුණ.ඒ හිතිවිල්ලත් එක්කම මම පොත් පෙරළල බැලුව.

ඔන්න ඒ වෙලාවෙ තමයි අඩන්න හිතෙණ සිදුවීම වුණේ. එක පොතක දාල තිබුණ කවරෙ ගලවල, ස්ටේපර් කරපු කටු පාරවල් ඒ විදිහටම තිබුන. තව පොතක් බලද්දි ඒ පොතේ ලියපු පිටු ඉරල. ඒක මම දැන ගත්තෙ අර ලියපු අකුරු තද වැඩි නිසා අනික් පිටුවලත් පාර වැදිල තිබුණ නිසා. තවත් පොතක "අකුරු" කියල එහෙම්මම ලියල තිබුණ. මං හිතන්නෙ ඒ ළමය අකුරු පුහුණුවට පාවිච්චි කරපු පොත ඒක.

මගෙ ජීවිතේ අප්‍රමාණව බණ කියල ඇති. පිරිකර පිළිගෙන ඇති. ඒ කිසිම තැනකදි මට දුකක් ඇති වෙලා නෑ. කැම්පස් එකේ ලෙක්චර්ස්ල එක්ක දුකක් කියල දෙයක් දැනෙන්නෑ කියල දාර්ශනික පැතිකඩක් කතා කරපු මට දුක හිතිච්ච, දැනච්ච දවසක් තමයි එදා.

ළමයි පිරිකර පූජ කරන එක කමක් නෑ. මම පින්, පව් පිළිගන්නව. ඒ වගේම තමයි මගෙ ශීලය ගැනත් මට බයක් නෑ. මම පිරිකරක් පිළිගන්න සුදුස්සෙක්. හැබැයි ඒක නෙමෙයි කාරණාව...

වෙසක්, පොසොන්වලට සිල් ගනිල්ල කියල රජයෙන් චක්‍රලේඛ එවන ගොබ්බ රාජ්‍යය නිලධාරීන්ට බැරි ඇයි ඒත් එක්කම පිරිකරයක් එවන්න? දුප්පත් ළමයි තමන්ගෙ බැරිකමට තමන් ලියන පොත ඉරල ඉතිරි ටික පූජ කරනකල් බලන් ඉන්න ඒ රාජ්‍යය නිලධාරීන්ට පුළුවන්කමක් තියෙනවද? ඒ අහිංසක පැටව්න්ගෙ හිත් තැළිල තැළිල ගන්නම දෙයක් නැති කරල හැදෙන අනාගත පරපුරෙන් රටට මොකද්ද වෙන්නෙ? 

ඉස්කෝලවලට ආගම අනවශ්‍යයි කියල කෑ ගහල කියන්නෙ ඒ නිසයි. තමන්ගෙ පාඩුවෙ ආගම අදහන්න නොදී බලකරල ආගම් අදහවන්ඩ රාජ්‍යය පරිපාලකයන්ට පුළුවන් ද? මේව හරි භයානක වැඩ විදියට දකින්න අපි පුරුදු වෙන්න ඕන.
 
ළමයෙක්ට ලියන්න තියෙන පොත පූජා කිරීම සම්බන්ධයෙන් ඒ ඇතිවෙන ශ්‍රද්ධාව සහ පින පැත්තක දාන්න අපිට බෑ. ඒත් පුළුවන් තරම් මේ ව්‍යසනය අඩු කරගත්තොත් ඉදිරියේදි පුළුවන් වෙයි ළමයින්ට පිරිකරයටත් පොතක් තියාගෙන ලියන්නත් පොතක් ඉතිරි කරගන්න.
ළමයි පව්! පාලකයිනි ඒ ළමයින්ට ඔබලා විසින් ඉගැන්වීම පමණක් සිදු කරන්න!! ඒ හොඳටෝම ඇති. ළමයි කැමති ආගමක් ඒ දරුවන්ට නිදහසේ අදහන්න දෙන්න. බල කිරීම් අනවශ්‍යයි.
gurugoda 02
gurugoda 01
gurugoda 03
ගුරුගොඩ සිරිවිමල 




Monday, April 2, 2018

මේ යොවුන් විය

මේ යොවුන් විය- ගෙවන සොදුරුම කාලයයි
ජීවිතේ අතුපතර මදුමල්- සුවෙන් ඇහැරෙන යෝගයයි
සුවෙන් ඇහැරෙන යෝගයයි

නුඹ දසත පැතිරුණු -වනස්පති සෙනෙහස් රුවයි 
නුඹ ඒ සිසිල යට- සුවෙන් සැතපෙන මිහිකතයි

මේ යොවුන් විය ගෙවන සොදුරුම කාලයයි

නුඹ ගිමන් කල - තුරුපත් හෙලා පියවිලි මවයි
නුඹ ඒ සිසිල ගෙන - ලොවම සනහන ජීවයයි

මේ යොවුන් විය- ගෙවන සොදුරුම කාලයයි 
ජීවිතේ අතුපතර මදුමල් - සුවෙන් ඇහැරෙන යෝගයයි 
සුවෙන් ඇහැරෙන යෝගයයි

|පද මාලාව :මහාචාර්ය ඉරෝමි ආරියරත්න 
සංගීතය හා තනුව :අනුරාධ අබයසිංහ 
ගායනය :වෛද්‍ය ඊශ්මා සමරසිංහ සහ අනුරාධ අබයසිංහ 
     ගීතය යනු මනුස්ස සංතානයේ ප්‍රීතියයි.කලෙක සිට මිනිසා සතුටත් දුකත් විද ගැනීමෙහිලා ගීතය භාවිත කරන්නෙ එනිසා විය හැකියි.
     ‎   බුදුන්වහන්සේ ඉදිරිපිට පෙනී සිටින පඤ්චසික නම් දෙව්ලොව වීණා වාදකයා බුදුන්වහන්සේ ඉදිරියේ ගයමින් වයයි.එය අසා සිටින බුදුන්වහන්සේ පඤ්චසිකයාව වර්ණනා කරන්නේ"පඤ්චසික, නුඹගේ හඩත් වැයුමත් එකිනෙක පරයා නොගියෝය...සංගීතයත් ස්වරයත් එකිනෙක මනාව ගැලැපී මියුරු රාවයෙන් සවන් සිත් පිනවූයේය... ආදී ලෙසිනි.
     ‎   ඉරෝමි ආරියරත්නයන් විසින් පද ගලපන ඉහත ගීය සම්බන්ධව සමුච්චයක් ලෙස ගත් කල ද පොඩි සාදුට කියන්න ඇත්තේද ඒ වදන් ටිකමය.මනා වූ පද රචනයකට මනා තනුවත් මනා හඩත් එක හා සමව ගොස් මසිත කම්පනය කරලීමට මේ ගීය සමත් විය.
     ‎  නිදහසේ අහස තුළ පියාසර කරන කුරුළු ජෝඩුවක් මසිත මැවේ. ඒ කුරුළු ජෝඩුව විවිධාකර අභිනයන් දක්වයි.සැහැල්ලුව සරළ බව සේම ආදරය විදගන්නා අයුරු චිත්ත රූප මැවෙයි.සමහර විට ඒ මුහුදු වෙරළකද විය හැකිය.
  මෙහිලා විශේෂ වන්නේ මේ සියළු චිත්ත රූප මවන්නේ එක් පද රචනයකින් වීමයි.ප්‍රතිභා පූර්ණ රසිකත්වයත් රචකත්වයත් එය විදීමටත් ලිවීමටත් අවැසිය.
  ‎ මම ගීයෙහි පදරුත් විමැසීම පැත්තක ලා කලක් සිට මේ ගීය නිදහසේ විදීමි.එකල මට මේ ගීය සම්බන්ධව ඇති වූ චිත්ත රූපය එබන්දකි.

    ආදරය පැත්තක තබා සත්වයාට ජීවත්විය නොහැකිය.ආදරය පසෙක ලූ කල ජීවිතයේ සියළු කඩා වැටීම් සිදු වේ යන්න මගේ අදහසයි.යොවුන් විය යනු එහි ඇරඹුමයි.
     ‎
මේ යොවුන් විය - ගෙවන සොදුරුම කාලයයි
ජීවිතේ අතුපතර මදුමල් - සුවෙන් ඇහැරෙන යෝගයයි
සුවෙන් ඇහැරෙන යෝගයයි
       ජීවිතයේ ලබන පීඩා සියල්ලක්ම සුනු විසුනු කරන්නට සිත් පෙළඹෙන්නේ යොවුන් වියේදීය.එය කව්රුන් විසින් කුමන ලෙස අරුත් ගැන්වීමට උත්සාහ කලද සත්‍යය එයමය.
       ‎රචිකාවිය "ජීවිතේ අතුපතර මදුමල් - සුවෙන් ඇහැරෙන යෝගයයි" කියා ලියන්නේ එබැවිනි.
       ‎මේ යෝගය ලැබූ නිදහස් කුරුළු ජෝඩුව පද අතරිනුත් හඬ තුලිනුත් මා දිටිමි.දුක දුකක් ලෙස නොදැක සතුට සොයා යෑමේ අභිලාෂය මුල් වරට සිතක පහළ වන්නේ ආදරයෙන් ප්‍රීතියට පත් වීමෙන්ය.
       ‎ එවන් ආදරයක් ගෙවන කෙල්ලකගේ හා කොල්ලකුගේ උදාන වාක්‍යයන් රැසක් මේ ගේය තුල අන්තර්ගතය.
   වරෙක තම පෙම්වතාට ඔහුගේ ගුණ කියන පෙම්වතිය ය ... තවත් වරෙක තම පෙම්වතියට ඇයගේ ගුණ කියන පෙම්වතා ය...
"නුඹ දසත පැතිරුණු -වනස්පති සෙනෙහස් රුවයි"
"නුඹ ගිමන් කල - තුරුපත් හෙලා පියවිලි මවයි"
එකිනෙකාට කුලල් කා ගෙන ප්‍රේමය බලෙන් ලබා ගන්නා දුක්ඛිත ආදරයක් ඇති සමාජ පසුබිමක් තුල මෙවන් ගේයක් රචනා කිරීමට සිතිවිලි කොයින් එනවාද? එය පරිකල්පන ශක්තිය ලෙස මා දකිමි.
  සමාජයට ආදරය ගැන යම් සංවාදයකට යා හැකිනම් මේ ගේය පදය උදාහරණයක් ලෙස ගැනීමට නිර්දේශ කල හැකිය.
  ‎       විලාප අදෝනා නැති නිදහස් පරිසරයක චිත්ත රූප නිමැවී සමාධි ගත සුවය විදීමට මේ ගේය අප හට ඇරයුම් කරයි.
  ‎ නිර්මණට දායක වූ සියල්ලන් වෙත තුති පුදමි.
ගීතය අසන්න








අනුරාධ අබයසිංහ

මහාචාර්ය,ඉරෝමි ආරියරත්න


වෛද්‍ය ඊශ්මා  සමරසිංහ 






|ගුරුගොඩ සිරිවිමල
  ‎