සෙව්ම්

Sunday, September 15, 2019

හැම ඇසුර සැණෙක ම ජීවිතේ ඇත


සුර විමන් පසුකර සසර ලුහුබැඳ
ඇවිත් දුන් පදවිය අගේ
සක්වල දහක් ‍තැන නොමැති අභිමන
නුඹයි මට දුන්නේ දුවේ
මේ කිරුළ මට දුන්නේ දුවේ...

මිනිසත්කමේ සුවඳයි නොනිම්
සෙනෙහසයි සුරකින්නේ බැඳුම්
හෙට මිහිමඬළ යට සැඟවෙනා තෙක්
සිත සතුටමැයි වත්කම උතුම්...//

නෙතු බොඳ කරන කඳුළක තරම්
සිනහවක මිහිරක් වෙද සියුම්
හැම අසුරු සැණෙක ම ජීවිතේ ඇත
ලොව විඳිනු මැන නොඇලී සුවෙන්...//

පද රචනය: ඉරෝමී ආරියරත්න
ගී තනුව, සංගීතය සහ ගායනය: අනුරාධ අබයසිංහ







ලාංකේය ගීත සාහිත්‍යය කෙත සියළු ආකාර වූ අනුභූතීන් තුළින් ගොඩනැංවී ඇති මහරු ඵලදාවකි. විටෙක ප්‍රේමය උත්කර්ශවත් කෙරෙමින් තවත් විටෙක විරහව උත්කර්ශවත් කෙරෙමින් ද තවත් විටෙක ඒ සියලු ගුණාංගයන් සහිතව සංස්කෘතික ගීයෙන් ද උපයුක්තව සිංහල ගීත සාහිත්‍යය පවතී. එය එහි මහගු අස්වැන්න කිසි විටෙකත් මව් ගුණ ගීය, ළමා ගීය, නැලවිලි ගීය, යන අංගයන්ගෙන් වියුක්තව නොපවතී.

අතුඅග මල් කුමාරියන්
බිඟු මිණි දැල් සැලෙන හඬින්
නිදන පුතුගෙ කණට මිහිරි කතා කියනවා
සිහින ලොවේ ළපටි සිහින සිතේ අඳිනවා 


යනුවෙන් සේකර එක් විටෙක දී නන්දා මාලිනි යට ලියන්නේ එකී ළමා ගීත සාහිත්‍යේ උත්තුංගම අවස්ථාවක් සාහිත්‍ය රසයක් සහිතව ජනවිඥාණයට ඔබ්බවමිනි. එයට නන්දා මාලිනියන්ගෙ සුමියුරු ශාන්ත හඩින් මුසු වූ විට අපූර්වත්වයක් දැනෙයි.

රුවන් වළා දුහුල් කඩින් පෙරී ස‍ඳේ රිදී කැළුම්
තුෂාර හාර හා එතී ගලා හැළෙනවා
පුතුගෙ සිඟිති දෙතොල් වලට සිනා ගෙනෙනවා



යනුවෙන් ඇරඹෙන එකී ගීතය සිංහල නැලැවිලි ගීතය තුළ උස්ම ස්ථානයක පිහිටයි. මෙකී ගීත කොට්ඨාශය හුදෙක් නැලවිලි ගීතය නමින් ම නම් කරනවාට වඩා එය වෙනම සාහිත්‍ය රසයක්  සහ දරු පරපුරක සිතුම් පැතුම් කෙළෙසින් අරුත්ගැන්විය යුතුද යන්න ද අපට පෙන්වා දෙන උපදේශාත්මක අංගයක් විය. සමන් චන්ද්‍රනාත් රණසිංහ යන් මාලනී බුලත්සිංහලයන්ට ලියනු ලබන“සදමඩලේ සිට“ වැනි ගීත හුදෙක් නැලවිලි ගීයේ සංලක්ෂණ ඉක්මවා වේග රිද්මය ද අපූරුවට යොදාගනිමින් ජන මන පොබයාලීමට සමත් වෙයි.

සඳමඬලේ සිට තරුමඬලේ සිට දිවැස් හෙළන පුතුනේ
බලාගන්න පුත බලාගන්න පුත ලස්සණ ලක් දෙරණේ ...//

පුරන් කුඹුරු වපුරන්නේ පුතුනේ හෙට උපදින පුතුටයි
කම්හල් නව නිපැයුම් නිම වන්නේ ඒ සුරතල් පුතුටයි ...//

සඳමඬලේ සිට තරැමඬලේ සිට දිවැස් හෙළන පුතුනේ
බලාගන්න පුත බලාගන්න පුත ලස්සණ ලක් දෙරණේ

සාර කෙතේ අස්වනු පීදෙන්නේ පුතුනි ඔබේ නමටයි
නුඹේ පියාගේ දෑත රත්තරන් පුතු ලද දෙව් පිහිටයි ...//

සඳමඬලේ සිට තරුමඬලේ සිට දිවැස් හෙළන පුතුනේ
බලාගන්න පුත බලාගන්න පුත ලස්සණ ලක් දෙරණේ ...//

ගායනය - මාලිනී බුලත්සිංහල
පද - සමන් චන්ද්‍රනාත් වීරසිංහ
තනුව - ෂෙල්ටන් ප්‍රේමරත්න

මෙකී ගීත සාහිත්‍ය මුලින් ලියූ කවි තුළ පදනම් වෙමින් ඇස් මහන්ද හිමියන් ගේ පද්‍ය පංතීන් බොහෝ විට ගී හඩට පෙරළුණේ නන්දා මාලිනියන් අතිනි. මෙවන් වූ පොදු ළමා ගීත සාහිත්‍යය නූතනය වන විට වඩාත් හරවත් තැනකට ගෙන ඒමට “වසන්තා කේ මිහිදුකුල“ වැනි රචිකාවියන්ට හැකියාව ලැබී තිබේ. 

මෙම විමර්ශන ලිපියෙන් ද අප විමසීමට ලක්කරන්නේ ළමා සාහිත්‍යට නව දෘශ්ඨි ආරකින් එක් වූ ගීතයක් පිළිබදවය.  මෙහි පද රචිකාවිය මහාචාර්ය, ඉරෝමි ආරියරත්න වන අතර තනු නිර්මාණයත් ගායනයත් සිදු කරන්නේ අනුරාධ අභයසිංහ විසිනි. 
උඩදී අප උදෘත වශයෙන් කතිකාවට ලක්කළ ගීත ද, අනෙකුත් ළමා ගීත ද බොහෝ විට ලියැවෙන්නේ හුදු රසයත් අරුතත් මුල් කරගනිමිනි. ජාතිකවාදී දෘශ්ඨිකොණයක සිට පද්‍යකරණයේ නියැලුණ ඇස් මහින්ද හිමියන් ලියූ බොහෝ ළමා කවි සහ ගීත තුළ ගැබ් වන්නේ සංස්කෘතික සහ ජාතිකවාදී දෘශ්ඨිකොණයන් ය. නමුත් අප මෙහි දී සාකච්ඡාවට බදුන් කෙරෙණ ගීය එවැන්නක් නොවේ. මේ වනාහී බෞද්ධ දාර්ශනික සිද්ධාන්ත කැටි කොට ගත් ගීයකි. එනිසා එය හුදෙක් ළමා ගීයක්ම යැයි නාමකරණයට ලක්කිරීමට අප අපොහොසත් වේ. 

මෙම ගීතය බෞද්ධ සිද්ධාන්ත වල එන සංකල්පවලින් මූර්තිමත් කොට ඇත.
සුර විමන් පසුකර සසර ලුහුබැඳ
ඇවිත් දුන් පදවිය අගේ
සක්වල දහක් ‍තැන නොමැති අභිමන්
නුඹයි මට දුන්නේ දුවේ
මේ කිරුළ මට දුන්නේ දුවේ...
යනුවෙන් මෙම ගීතය ආරම්භ වෙයි. එහි දී රචිකාවිය අපට පෙන්වා දෙන්නේ දරුවකුගේ උත්පත්ති අවස්ථාවයි. මෙහි දී රචිකාවිය බුදු දහමේ පැනෙන“සංසාරය“පිළිබදව අපට ඉගියක් ලබා දෙන්නේ එම දෘශ්ඨිය තුළින් කිසිවෙකුටත් ගීතය රසවිදීමට බාධාවක් නොපමුණුවමිනි. එනම් මෙම ගීතය සසර විශ්වාස නොකරන භෞතිකවාදියෙකුට වුවද නිදහසේ අසා සුවයක් සහ දාරක පෙමක් ඇති කරගැනීමට හැකිය.
දෙව් ලොව ආදී කොටගෙන සංසාරය පුරාවට විවිධ අත්බැව්හි උපත ලබමින් සසර තුළ ඕනෑම අයකු නිවන තෙක්ම සැරිසරන බව බෞද්ධ මතයයි. සසර නැවත නැවතත් උපදෙමින් චක්‍රයක් බදුව ගමන් ගන්නා සත්වයා සෑම අවස්ථාවකම එක් ස්ථානයක් තුළ රැදෙමින් කෙටි කාළයක් ලැගුම් ගනී. එය එක් ආත්ම භාවයක් ලෙස අප සදහන් කරමු. එකී ආත්ම භාවයේ ලබන කුස තුළ රැදෙමින් එම සත්වයා තවත් සත්වයෙක් යම් පදවියකට උරුමකම් කීමට සුදුස්සකු කරවයි. ඒ මව් සහ පිය පදවියයි. ඕනෑම මවක් හෝ පියෙක් එම පදවිය තුළ පදවිගත කරන්නෙ දරුවෙක්ම ය. දරුවෙකු දරුවා යන පදවිය තුළ පදවිගත කරන්නේ මවත් පියාත් ය. එය ලොව ඇති උතුම්ම පදවිය ලෙස අරුත් ගන්වන්නේ ලෝකයා විසිනි. එයට විශාලතම හේතුව ලෙස පෙන්වා දිය හැක්කේ මවක් දරුවකු කුස දරන සමයේත් ඉන් පසු සමයේ දී මවත් පියාත් යන දෙපළමත් දරුවකු හදන්නටත් වඩන්නටත් ගන්නා වෙහෙසය.
රචිකාවිය පෙන්වා දෙන්නේ එකී මව්පදවිය තමන් වෙත ලබාදුන් තම දියණියට ස්තූති පූර්වක වන බවයි. මව් පදවියට මේ සක්වල තුළ ඇති ස්ථානය සුළු පටුනොවේ. බුදුන්වහන්සේ “මව්ගුණ“ පිළිබදව දක්වා ඇති අදහස් තුළින් එය මනාව ගම්‍ය වේ. මවක් යනු හුදු ගැහැණියක් ම නොවේ. ජීවිතය තුළ ගැහැණියකගේ බරට වැඩි බරක් මවක් විසින් දරයි. එ් වෙනුවෙන් ලෝකයා සෑම විටම කෘතඥතාවයක් මවකට ලබා දෙයි. ඉතා ප්‍රාථමික සමාජයක වුව ද මවකට අති අභිමන් බොහෝ ය. ඒ අභිමානය, සැලකිල්ල ලබාගැනීමට මවකට උදව් වන්නේ දරුවකු ය. ඒ දරුවාට රචිකාවිය ස්තූති පූර්වක වන්නේ එබැවිනි.
දෙවනුව රචිකාවිය විසින් දියණියට ආමණ්ත්‍රණය කරන්නීය. ඉතා සෞම්‍ය වදනින් ඇය සිය දියණියට ආමණ්ත්‍රණය කරමින් කියන්නට තැත් දරන්නේ චින්ත සන්තානයේ හටගන්නා මේ මොහොතේ සතුට පිළිබදවය, සිනහවේ වටිනාකම පිළිබදවය.
මිනිසත්කමේ සුවඳයි නොනිම්
සෙනෙහසයි සුරකින්නේ බැඳුම්
හෙට මිහිමඬළ යට සැඟවෙනා තෙක්
සිත සතුටමැයි වත්කම උතුම්...
මනුෂ්‍යත්වයේ පරිපූණ බව, සුවදවත් බව ඇති කරවන්නේ හදවත තුළ ලෝකයා කෙරෙහි ඇතිවන කරුණාව, මෛත්‍රිය, ලෙන්ගතුකම, වැනි ගුණධර්ම තුළිනි. ඒවා සිය දියණියට හදවත තුළ ඇති කරගන්නා ලෙස උපදේශ සපයමින් මිය යන තෙක්ම සිතේ ඇතිවන සතුට එකම ධනය ලෙස සිතන ලෙස ඉල්ලා සිටියි. ජීවිතය තුළ ගැහැණියක්ව ඉපදීමේ දී ඇති වන සමාජ සැලකිල්ල කෙබදුද? එම සැලකිලි ඉදිරියේ තමන් ගුණයෙන් , නැණින්, පහන් වී අභියෝග වලට මුහුණ දුන්න ද සිත් සන්තානයේ ඇතිවන සතුට කෙමෙන් කෙමෙන් තුරන් ව යාමට මාන බලයි. ඒ සමාජය කෙරෙහි ඇතිවන කළකිරීම නිසා හිතේ ඇතිවන පසුබස්නා ස්වභාවයයි නමුත් මව දියණියට පවසන්නේ ඒ සියල්ලක්ම පැරදවිය හැක්කේ හිතේ සතුටටම පමණක් බවයි. මේ සියල්ලක්ම ඉදිරියේ ඇය ඉල්ලා සිටින්නේ වෙන කුමක්වත් නොවේ. සැබැවින්ම ලෝකයාට ආදරය කරන දුවණියක් වන්න යන ඉල්ලීම නොවේ ද?
නෙතු බොඳ කරන කඳුළක තරම්
සිනහවක මිහිරක් වෙද සියුම්
හැම අසුරු සැණෙක ම ජීවිතේ ඇත
ලොව විඳිනු මැන නොඇලී සුවෙන්
ඇස කදුලින් බොද වන්නට කොයිතරම්වත් හේතු ඇති සමාජ වපසරියක ජීවත්වන අයට සිනාසිසී ජීවත්වන සැටි කියා දෙන්නේ බුදුන්වහන්සේ ය. උන්වහන්සේ දේශනා කරන්නේ හැම මොහොතකම සතුටින් ජීවත්වන ලෙසය,
“අතීතං නානු කපපන්නි,
නප්ප ජප්පමනාගතං
පච්චුප්පන්නේන යාපෙන්ති
පස වණෙණා පසීදති”

නොපැමිණි අනාගතය ගැනත්, ගෙවුනු අතීතය පිලිබදවත් නොසිතන ලෙස පවසන බුදුන්වහන්සේ මේ මොහොතේ ජීවත්වන ලෙස පෙන්වා දෙයි. ඒ අයුරින් රචිකාවිය ද පවසන්නේ “ හැම ඇසුර සැණෙක ම ජීවිතේ ඇත“ යනුවෙනි. උප්පාද, ඨීති, භංග, යන බෞද්ධ දාර්ශනික සිද්ධාන්තයන් හි සෙවනැල්ල මේ රචනාව තුළ අපට පෙනේ. මේ මොහොතක් මොහොතක් පාසා වෙනස් වන අප තුළ ඇති වන තත්වය ඉතාමත් ඛේදජනකය. දුකම පමණක් හිමි ය. ලෞකික සතුට මොහොතක් මොහොතක් පාසා වෙනස් වෙමින් අපට අනුගත නොවමින් පවතියි. නමුත් මේ සෑම මොහොතකම ආත්ම විශ්වාසය තුළින් ලෞකික වූ ජීවිතයේ සැනසීම ලගා කරගත හැකි බවට මව දියණියට කියා දෙයි. මුව හසරැල් නංවමින් ජීවිතයේ දුක්ඛදායක අවස්ථාවන්ට මුහුණ දෙන්න, ලෝකය වෙත නොඇලී සුවයෙන් කල් ගෙවන්න යන මතක් කිරීම ද මව දියණියට සිදුකරයි. 
මොහොතක සන්තුෂ්ඨිය බලාපොරොත්තුවෙන් දියණිවරු සිය පතිවත කෙලෙසාගෙන සියදිවි නසාගනිමින් මුළු මහත් සමාජයම කම්පාවට පත්කරමින් සිටින මොහොතකි මේ සමාජය. එකී සමාජයකට අලුතින් බිහිවන දියණියක් හෙට දවසේ මුහුණ දීමට නියමිත දුක්ඛදායී ඉරණම් වලින් හැකිතාක් ඈත් කරන්නට උත්සාහ දරණ ආදරණීය මවක් සිය දියණියට දෙන ඔවදනයි මේ. මේ ඔවදන ගීතයක් වීමේ දී බෞද්ධ දාර්ශනික පදනමක් මුල් කරගැනීම ඉතා අගනා කාරණාවකි.
සංසාර චාරිකාවේ නිමක් නොමැතිව ගලා යමින් පවතින සත්වයා තමන් වෙතට පැමිණි පසු දරුවෙකු ලෙස ඇයට ලබා දෙන කාරුණික ආරක්ෂාව ඉතා විශ්වීය එකකි. එය කිසියම් දිනෙක මව නොමැතිව තනිව ගමන් කළ හැකි දියණියක් නිර්මාණය කරයි. සමාජය ඉදිරියේ හිංසාවට පත්වන විට ඉන් නොවැටී සිටීමේ දාර්ශනික දිරිය බුද්ධිමත් මවක් විසින් දියණියකට ලබා දීම කෙතරම් ප්‍රශංසනීය වේද. එම දිරිය යම් දිනෙක සංසාරයෙන් එතෙරවන මාර්ගයට ද මග හෙළි පෙහෙළි කර දෙන්නකි. 
මවුවරුන් මතුබුදුවිය යුතුයැයි සාහිත්‍ය තුළ කතිකාවට ලක්වන්නේ මේ දිරිය, මේ ශක්තිය දරුවෙකුට ලබා දීම නිසාමය.

|ගුරුගොඩ සිරිවිමල


පද රචිකාවිය - මහාචාර්ය. ඉරෝමි ආරියරත්න 
තනුව සහ ගායනය - අනුරාධ අබයසිංහ 




Monday, September 2, 2019

කාලයේ මිනිසා

මහාචාර්ය කාලෝ ‍ෆොන්සේකා මහතා අභාවප්‍රාප්ත වූ බව ඇසී පළමුව කම්පාවට පත්වීමි. දෙවනුව කම්පාවට පත්වීමට හේතුව පිළිබදව සොයා බැලීමි. එතුමාගේ මතක ස්මර‍ණයන් තු‍ළින් හදවතේ යම් කම්පාවක් උපදවා ගැනීමට අපට නියත වශයෙන්ම හැකිය. ඒ ඔහුගේ මරණයෙන් පසුවය. ජීවත්ව බොහෝ මිනිසුන් මියගිය පසුව ද අප අතර ජීවත් වෙයි. එසේ ජීවත්වන ඉතා අඩු මිනිසුන් අතර කාලෝ ෆෝන්සේකා ද ජීවත්වන බව කිව යුතුය. දේශපාලනය, සංස්කෘතිය, ආගම, කලාව යන සෑම ක්ෂේත්‍රයකම පරිනත සහ මැදිහත් නියෝජනයක් කාලෝ තුළින් සිදුවිය.
සියල්ල ඉක්මවූ නිහතමානී ගුණයන්ගෙන් අඩුවක් නොවුනු කාලෝ ආධුනිකයා ද, ප්‍රවීණයා ද ඉවසමින් සිය ජීවන චාරිකාව ගෙවා දැමූයේ අපේ කාලයේ දැවැන්තයෙකු වෙමිනි. සෑම අවස්ථාවකදීම මම ඔහු තුළ ජීවත්වන කලාකරුවාට වඩාත් ආස කලෙමි. එයට ද හේතුවක් වන්නේ බෞතිකවාදය සිය විශය කරගත් මිනිසකු කලාව තුළ දක්වන සමර්ත කම් නිසාවෙන්ය. ඔහු කලාකාමියෙක් සේම කලාකරුවෙකි. ගේය පද රචනය තුළින් විශේෂ සමත්කම් දැක්වූ එතුමා,
වැනි අමරසිරි පීරිස් වැනි ගායන ක්ෂේත්‍රෙය් දැවැන්තයන් හරහා සමාජ ගත කර ඇත. තවද එතුමා විසින් ,
වැනි විද්‍යාත්මක මව්ගුණ ගීත ද අපවෙත දායාද කර ඇත. 

එතුමා ලියූ
වැනි අතීශය බොළද පෙම් ගීත ද අපට දායාද කර ඇත.

තවද එතුමා භෞතිකවාදී විශය ක්ෂේත්‍රයක් නියෝජනය කළ ද බුදු දහමේ සැබෑ හරයන් කිසි විටෙකත් විවේචනය නොකළ අයෙකි. නිවන වැනි දැක්මක් භෞතිකවාදියකු විසින් අපූරුවට සංග්‍රහ කළ අයුරු පහත කවියෙන් දැකිය හැකිය.
“තණ්හාවේ දෝසේ - දුටු බුදුන් වහන්සේ 

විමුක්තිය පතා - තණ්හාව නසා 
නිවන් මග මේ යැයි - පෙන්වා දුන් සේක.
එක්තරා දවසක් - ගෝලයෝ පිරිසක්
ඇසුවෝය හිමිගෙන් - එක්තරා පැණයක්
තණ්හාව හල විගස - සැණෙකින්ම අප දකින
ඔබ කියන ඔය නිවන - කෙබඳුඳැයි කියනු මැන? 
එවිට අප සියලු දෙන - තණ්හාව නසනු ඇත.
බඹ ලොවට පිවිසීම - වාගේද නිවන් සැප? 
ඉර මුදුන් වෙලාවේ - විලක් මැද තනිවෙලා 
කුසීතව පාවෙමින් - සිටින්නා වාගේද? 
නිදි ලොවට මගසොයා - අතරමංවූ අයෙකු
එක් සැණින් නිදිලොවට - පිවිසියා වාගේද?
ඔබ කියන ඔය නිවන - පැහැපත්ද? පියකරුද? 
නො එසේ නම් එය - සිත නැති කය නැති 
කිසිම දෙයක් නැති - දෙයක්ද? ස්වාමීනි
මෙය ඇසූ හිමි සඳ - හෝරා ගණනක් 
ගත කර නිහඬව - පැවසීය මෙසේ
“ඔබ ඇසු පැනයට - පිළිතුරු නැත මට”
එහෙත් එම දිනයේ - සැන්දෑ සමයේ
පැන ඇසු සිය සිසු - පිරිස ගිය පසු 
බෝරුක් සෙවණේ - වැඩ සිටි සමිඳා 
එහි සිටි සෙසු - දන සැම අමතාලා 
දෙසූහ මේ - සුළු කතාව උපමා.

දවසක් මම ගෙයක් දුටිමි 

එය ගින්නට හසුව තිබුණි
රත් පැහැ ගත් ගිනි ජාලා
එහි පියසෙන් උසට නැගුණි
ගේ තුළ මම දනන් දුටිමි
දොර හැර ඔවුනට හඬගා
පිටවෙන්නැයි මම කීවෙමි
එහෙත් එදන සැලුණේ නැත
හදිසි බවක් පෙන්වුවෙ නැත
එක් අයෙකුගෙ රැවුල පවා
පිළිස්සෙද්දි ඔහු ඇසුවේ
ගෙයින් පිටත මීට හොඳද? 
වැසි වසීද? සුළං තදද?
දැවෙන නිවස දමා ගොසින්
ඉන්නගෙයක් තිබෙනවාද?
මෙවැනි ප්‍රශ්න රාශියක්ය.
මම පිළිතුරු නොදී ඔහුට 
නැවතවරක් වුනෙමි නිහඬ
මට සිතුණා මේ දරුවා
නගන ප්‍රශ්න නවත්වන්නෙ
ගින්නෙන් නැසුනාම කියා
සත්තකින්ම ප්‍රිය දරුවෙනි,
යම් මිනිසකු පොළෝතලේ
තැබූ දෙපා දැවෙන තුරා
වෙන තැනකට නොයාවි නම්
ඒ දනහට සරණ වෙන්න
බණක් නැතිය මට කියන්න
එලෙසයි අප හිමි ගෞතම
පිළිතුරු දුන්නේ පෙර කල
කෙසේද? මේ දෙය
කෙසේද? අර දෙය
කුමක් වේද? මා රැස් කළ ගිණුමට
මා සතු අගනා පණ මෙන් රකිනා
අක්කර පනහේ කුමක්ද ඉරණම?
යනුවෙන් පෙරළා අසන දනන්හට
තොපට දෙසන්නට අපට බණක් නැත.“

මේ ද එතුමා විසින් ලියූ මා ඉතාමත් ප්‍රිය කරන දාර්ශනික අර්ථයේ කවියකි. එතුමා බෞද්ධ දර්ශනය සේම බෞද්ධ ආගම පිළිබදව ප්‍රාමාණිකයෙක් වන බව පැවසීමට මීට වඩා උදාහරණ ද අවැසි නැතැයි සිතමි. මහාචාර්ය කාලෝ වනාහී අප අතර ජීවත් වූ සැබෑ බෞද්ධයකු වුව ද එය සම්මුති අර්ථයකින් විමසා බලන්නෙකුට ඔහු නිරාගමිකයෙක් සේ පෙනීම වැලැක්විය නොහැකි කාරණාවකි.
සිය ජීවන ලාලසාව තුළ කැටිකරගත් මානව ප්‍රේමය තුළ හිදිමින් එතුමා සිය රට බැස පවත්නා මිත්‍යාවාදයන්ට දාර්ශනිකව සහ ඉතාමත් ප්‍රායෝගිකව පහර එල්ල කළ අයෙකි. එහි දී තර්කය ට වඩා ඔහු ප්‍රායෝගිකවාදියෙක් ලෙස ක්‍රියා කිරීම අද සිටින බොහෝ නිරාගමිකයන් ටද ආදර්ශ සපයන කරුණකි. එතුමා මිය ගිය විට ද නිවන් සුව නොපතන්න ආදී වචන යොදමින් විවිධ අය මත පළ කරණවා දිටිමි. නිවන් හෝ අන්යමක් පැතීමේ අනෙකාගේ උවමනාව කාලෝ ෆොන්සේකා වැනි නිරාගමිකයන් කිසි විටෙකත් විවේචනය නොකළ අයෙකි. දිනක් එතුමා මට අමතමින් අවසන තෙරුවන් සරණයි යන ආමන්ත්‍රණයෙන් ඇමතුම සමාප්ත කලා සේම දිනක් බන්දුල නානායක්කාරවසම් මහතාගේ ගගක් සේ ඔබ ගලා ඒනම් ගීතය රසාස්වාදය කරමින් මහා සභාවක "බන්දුල නුඹට පින් මෙම ගීතය ලිව්වාට" යනුවෙන් පැවසුවා මට මතකය. එවැනි සම්ප්‍රදායයක් තුළ තම මතය මැදහත් තැනකට රැගෙන ආ නිරාගමික කාලෝගේ මතය අද වන විට ඔහුගේ මතය රැගෙන යන අයවලුන් විසින් ම හාස්‍යට ලක් කිරීමනම් එතරම් සුබවාදී නොවේ. ආචාර්ය නලින්ද සිල්වා වැන්නවුන් සමග වාද විවාද සභා මැද කෙලින් කටින් සිට ඔහු සිය මතය වෙනුවෙන් පරවාදීන්ට වචන වෙඩි උණ්ඩ කර වෙඩි තැබුවා මට මතකය. “ඔබතුමා කියන දේවල ඇත්තත් තියෙනව අලුත් ඒවත් තියෙනව. මට පේන්නෙ ඇත්ත ඒවා අලුත් නෑ අලුත් ඒව ඇත්ත නැ." වැනි යටි අරුත් සහිත වෙඩි උණ්ඩ වැනි වචන එතුමා ඉතා සංයමයෙන් කියා අනෙකාව හැසිරවූ අයුරු අතීශය රමණීය ය.
කාලයේ මිනිසා ලෙසින් එතුමන් විරුදාවලි ලබන්නේ සිය 86 වන ජන්ම දිනයේ ගීතමය උපහාරයක් ලෙසිනි.
ඇගයීමට ලක්විය යුතු අග්‍රගණ්‍ය මිනිසෙකුගේ නික්ම යාමට සුබ පතමි. ඔහුට නිවන් සැප ලැබේවා!

|ගුරුගොඩ සිරිවිමල


Sunday, September 1, 2019

|සංකේත බෞද්ධයෝ | ගුරුගොඩ සිරිවිමල


අනෙකාගේ සංස්කෘතිය, අනෙකාගේ ජාතිය, අනෙකාගේ ආගම ඉවසීමට බැරි උදවියට අලුතින් වැළදී ඇති රෝගය අනෙකාගේ ඇදුම ඉවසීමට බැරි වීමය. හෙටනිද්දා අපේ ගරුතර හිමිනමක් විසින් අන්‍යාගමිකයෙක් වැසිකිලියක සිය අවශ්‍යතාවය ඉටු කරමින් සිටින විට “තොපි කොහොමද එහෙම .....න්නෙ? මේක සිංහල බෞද්ධ රට  “ යනුවෙන් ප්‍රශ්න කර සිටියත් මටනම් පුදුමයක් නැත.
මේ සිදුවීමෙන් දින ගණනාවකට පසු හෝ මෙය ලියන්නට සිතුනේ ඒ වැඩේ හොද යැයි තවමත් වීඩියෝ එක යටින් කමෙන්ට් දමන බුකී හුදී ජනයා බොහෝ නිසාවෙනි.

පසුගිය දිනක 'පිරිමියෙක් නම් පොළවේ ගහනවාය කියමින්  බුදුන්වහන්සේගේ මුහුණට සමාන මුහුණක් සහිත ඔසරියක් ඇදීම නිසා  ත්‍රිකුණාමලය ර්‍පෙද්ශයේ හිමිනමකගේ දැඩි විරෝධය එල්ලවන විට ඇයව අත්තඩංගුවට පත්කරගත් පුවතක් අසන්නට ලැබින.  

සිංහල බෞද්ධයා එන්න එන්නම ගොනාට අදිමින් සිටී. තමා මෙරට මහජාතිය බැවින් සුළු ජාතීන්, ආගමි ඉවසීමේ ගුණය අද සිංහල බෞද්ධයාට නැත. කොයියම් හෝ අමන හිමිනමක් පසු පසින් ගොස් කරන කඩප්පුලි මී හරක් පන්නයේ ක්‍රියාවකට සාදු සාදූ හිසින් යුතුව සම්මාදමේ යන බෞද්ධ මානව සම්පතක් හිමි වීමත් බෞද්ධාගමික නායකයන් රැලක් දායාද වීමත් ඉතාමත් කණගාටු දායී තත්වයකි.

මිනිසා නිරුවත වසා ගැනීම ශිෂ්ටසම්පන්න ක්‍රියාවක් ලෙස ආසියාතික සංස්කෘතියේ පැනෙන්නකි. එකී සංස්කෘතික පරිසරයක ජීවත් වන අප සැවොම ඇදුමකින් සැරසී ගමන් බිමන් යාම, නිවසේ සිටීම යන කොයියම්ම මොහොතකදීත් සළු සහිතව ජීවත් වීමට හුරුව ඇත. එකී පසුබිමක් තුළ මිනිසාට තමන් ඇදිය යුත්තේ මෙසේය, ඇදුම මෙසේ විය යුතුය, යනුවෙන් දහම් දෙසීමට කිනම් හෝ සමාජයකට අයිතියක් නැත. අදින්නේ කුමක් ද? ඇදිය යුත්තේ කෙසේ ද යන්න තීරණය කිරීම මිනිසාගේ අයිතියකි. එහි දී යමෙකු විසින් අදින පළදින ආකාරයට තහංචි පැනවීම අනෙකාගේ නිදහසට අතපෙවීමකි.

තමන් අදින වස්ත්‍රෙය් ඉන්නේ බුදුන්ද? යේසුස් ද? වෙන අයෙක් ද යන්න අදින අය තීරණය කර ඇද ගෙන සිය ගමන බිමන යාම සිදු කළ පසු එයට හූ මිටි තැළීමට හෝ අපහසුතාවයට පත්කිරීමට වෙනෙකෙකුට අයිතියක් නැත.

මෙහිදී පළමු කාරණය නම්  අදාල සිද්ධියේ දී කාන්තාව සැබැවින්ම හැද සිටියේ බුදු රුව සහිත වස්ත්‍රයක් ද යන්න ඉතා වැදගත් වේ. ඒ අනුව බලන කළ සරළවම මටනම් කියන්නට ඇත්තේ “නැත“ යනුවෙනි. ලංකාවේ බුදුන් වහන්සේ, කිරිබත්ගොඩ බුදුන්වහන්සේ , ජපානයේ බුදුන්වහන්සේ, චීනයේ බුදුන්වහන්සේ, විවිධ හැඩ ගනිති. ලංකාවේ බුදු හාමුදුරුවෝ සංකල්පීයව ගොඩ නගාගන්නෙකුට කිරිබත්ගොඩ බුදුන්වහන්සේව පෙනෙන්නේ පණ්ඩකයෙකු ලෙසිනි. කිරිබත්ගොඩ බුදුන්වහන්සේ ෆීල් වෙන්නේ කිරිත්ගොඩ අනුගාමිකයන්ටම පමණි. චීනයේ බුදුන් ෆීල් වෙන්නේ චීනාටය, ජපන් බුදුන් ෆීල් වන්නේ ජපනාටය. මේ අයුරින් සැබෑ බුදුරුවක් අප දැක නැත. බුදුන් වහන්සේ මේ වගේ අයෙක් යනුවෙන් පැවසීමට අපට සාදක නැත. එකී සන්දර්භයක් මැද සැබෑ බුදු රුව ඔය කාන්තාව හැද සිටියා ද යන්න අප කවුරුත්ම දන්නේ නැත. චන්ඩි පාට් දැමූ හාමුදුරුවන්ගේ පංසලේ විහාරයට ගොස් බලාවත් අඩුම තරමේ අදාල හාමුදුරුවෝ කාන්තාවගෙන් සමාව ඇයැදිය යුතුය. එසේ නැතිනම් හාමුදුරුවන් කිනම් නිර්ණායකයක් ඔස්සේ බුදුන්වහන්සේ මේ වගේ කෙනෙකුයැයි කෙසේ උපකල්පනය කලේද යන්න පොලිස්සියට ලිඛිත වාර්තාවක් ලබා දීමටවත් කළ යුතුය. නැතිනම් එය කාන්තාවට සිදුවන බරපතල හිංසාවකි.

දෙවන කාරණය නම්  සැබැවින්ම අදාල සිද්ධියේ දී කාන්තාව හැද සිටියේ බුදුන්ගේ රුව සහිත එකක් වුව ද එයට එරෙහිව කතා කිරීමට මිනිසකුට අයිතියක් නැත. අයෙකු තමා ආදරය කරන, තමන් විශ්වාස කරන යමෙකුගේ සේයාවක් සහිත වස්ත්‍රයක් හො යම් සංකේතයක් හැද පැළද යාමේ විලාසිතාව අපට එන්නේ බටහිර සංස්කෘතිය සමග මුහු වීමත් සමගය. එකී සංස්කෘතියට අවනතව බොහෝ මිනිසුන් තමන් කැමති අයගේ රූප සහිතව ඇදුම් ඇද යනවා අප කොතෙකුත් දැක ඇත. කාර්ල් මාක්ස් , චේ, ජෝන් සීනා, බොබ් මාර්ලේ වැන්නවුන් ගේ රූප සහිතව ඇදුම් හැද යන කොතෙකුත් අයවලුන් අප දැක ඇත.  තමන් සිටින සමාජයේ යම් යම් සිදුවීම් ආගම හා බද්ධ වීම ඉඹේම සිදුවන්නකි. පංසිල් සමාදන් වී ධීවර මිනිසකු තම වෙළදාම සදහා යාම හෝ ධීවර නෞකාවේ යේසුස්වහන්සේගේ හෝ බුදුන් වහන්සේගේ පිළිරුවක් තැබීම එයට සරළ උදාහරණයකි.  සමාජයක් ඉදිරියට යාමේදී එවැනි දෘඪ සංකල්පයකින් තමන් විශ්වාස කරන අයකුට ආදරය කිරීම වරදක් ද නොවේ.

දැන් අපට මතුවන පැනය වන්නේ අදාල සිද්ධියේ දී කාන්තාව එවැනි ඇදුමක් හැද සිටියේ බුදුන් කෙරෙහි වූ අප්‍රමාණ ප්‍රේමයකින් ද යන්නයි. එය එවැනි අදහසකින් නොකළ බව ඇය සිද්ධිය අවස්ථාවෙක් ඉතාමත් පැහැදිලි වෙයි. ඇය දමිළ කාන්තාවකි. ඉන්දියාවෙන් පැමිණි යැයි පැවසෙන මේ කාන්තාව වැඩියමක් නොසිතා මේ ඇදුම හැද යන්නට ඇත. ඉන්දියාවේ ඔවැනි ඇදුම් කොතෙකුත් බාවිතා වේ. මෙය දකුණු ඉන්දියවේ ප්‍රසිද්ධ සාරි මොස්තරයක් බවද සොයා බලන විට තොරතුරු හමුවිය.‍මන්ද යත්  හිංදු ආගමික විශ්වාස මත බුද්ධ යනු දසඅවතාර වලින් එකකි. ඒ අනුව බැලූ විට මේ සැබැවින්ම ඔවුන් විශ්වාස කරන බුද්ධ රූපය ය. එය ද සැබෑ බුදුරුව හෝ නොවේ යන්න කිසිවකුට කිව නොහැකිය. නමුත් මේ ද උඩ කී ශ්‍රද්ධා සංකලනයකින් මිනිසා විසින්ම පනවා ගත් බුද්ධ රූපයකි. කෙසේවුවද ඒ මතපදනම්ව කාන්තාව වැඩියමක් නොසිතා ඇදුම හැද යන්නට ඇත. නමුත් සිදු වූයේ බරපතල අකරතැබ්බයකි.


මේ කෙසේ වුව ද බුදුන්වහන්සේගේ රුව සහිත ඇදුමක් හැදයාමෙන් බුදුන් වහන්සේට වන අපහාසය පිළිබදව මට ඇත්තේ කුකුසකි. පිරිනිවන් පෑ බුදුන් වහන්සේ, බඩට දර මිටියක් බැදගෙන විත් දහස් ග‍නනක් මිනිසුන් මැද කුසට දරුවෙක් දී පැවිදි වූ වා යැයි ජීවමාන බුදුන් වහන්සේ ඉදිරියේම චෝදනා ක‍ල විට එම කාන්තාවට ද මෙත් වැඩුවා විනා “තෝ කොහොමද එහෙම කියන්නෙ මරපියව් මේකිව“ නොකියා මෙත් වැඩූ බුදුන් වහන්සේ වැනි ශාස්තෘවරයෙකුට මෙවන් ඇදුමක් ඇදගත් පමණින් සිදුවන අපහාසය කුමක් ද?

‍මෙම සිදුවීමේ දී ද සුපුරුදු ගොංකමම කරමින් හිමියෝ සිය පරපුරේ ඇදිවත් ගලවා දැමීම පමණක් සිදුකලේය. කාන්තාවක් බැවින් නොගසා සිටීමට අණක් ගුණක් ඇති මෙකී හිමියන් අනික් අතින් පිරිමියෙක්නම් පොළවේ ගසන්නට තරම් අමන තිරිසනෙකි. එහිමියෝ තම ශාස්තෘවරයා ඇගයූ මෙත් වැඩීමේ ගුණය, නිහතමානී ගුණ පසෙක ලා කාන්තාව සමාව අයදින විටද ජංගමයා එහෙ මෙහේ කරමින් අනික්වුන් සමග චන්ඩිකතා කියන්නට පෙළඹෙයි. මෙහිදී මෙය සියළු සංඝයා වෙත දෝශාරෝපණය නොකළ යුතු වුව ද ඉතා මෑත ආසන්න දිනක දී තවත් හිමිනමක් දරුවන් දහම්පාසල් නොඑවූවායැයි කියමින් ගුරුතුමියකට චන්ඩි පාට් දැමූ සිද්ධියක් ද අප දිටිමු. මෙවන් තලේබාන් මහාසංඝරත්නයක් සිටින ලක්සසුන මුලින්ම බේරාගත යුත්තේ අන්‍යාගමික අන්තවාදීන්ගෙන් නොව හාමුදුරුවරුන්ගෙන් ම බව මම පවසා ඇත්තේ එකපාරක් දෙපාරක් නොවේ. මේවාට හූමිටි තළන සිංහල බෞද්ධ සමාජය මෙවන් මීහරක් චීවරදාරීන්ට මල් පුදමින් දන් දෙමින් සිය නිර්වාණගාමී ප්‍රතිපදාව තුළ හික්මීම තුළ මම දකින්නේ ලංකාව බරපතල අනතුරක වැටී ඇති බවය.
‍හෙටනිද්දාට ඇදි වස්ත්‍රය කපු කටිමින් සිටි කුවේණියගේ පරම්පරාවේය, එය බටහිර එවුන්ට අයිති නැත කියා චන්ඩිපාට් දැම්මත් අප සිනාසී නිහඩවෙනවා හැර වෙන කළ හැකි යමක්නම් නැත.

|ගුරුගොඩ සිරිවිමල





අක්ෂර දෝෂ සහිතයි. 

Saturday, August 10, 2019

අපිට තාප්පත් ඕනෙ

මේක සජිත්ට විතරක් අදාල කාරණයක් නෙමෙයි. අපේ රට තරම් කුණු නිසා දුක් විදපු සහ විදින තව රටක් නැතිව ඇති කියල මම හිතනව. ඉතා ලගම සිද්ධි 02ක් විදියට ගත්තොත් මීතොටමුල්ල කුණු කන්ද නාය යාම සහ එංගලන්තෙ කුණු. කටුනායක - කොළඹ හයිවේ එකේ ඒ. සී බස්ය එකේ යද්දි පවා කුණු ගද ගහන හයිවේ එකක් මේ ලෝකෙම නැතිව ඇති. මම රටවල් වල ගිහිං අද්දැකීම් ලබාගෙන නැහැ‘ හැබැයි මේ රටින් පිටරට ගිහිං ජීවත් වෙන බොහෝ දෙනා ඒ රටවල් වල විස්තර අපි එක්ක කියල තියෙනව. ඒ රටවල් වල කුණු නොතියෙන නිසා හෝ කුණු තියෙන එක මට අදාල නෑ. මට ඕන මගේ රට ලස්සන රටක් කරගන්න. ඒ විදියට බැළුවොත් මේ රටේ කුණු ප්‍රශ්නය නැවත නැවතත් ඇති කරමින් සිටින්නෙ වෙන කවුරුත් නෙමේ අපේම පාලකයො සහ බහුතර ටියුෂන් ගුරුවරු රටට ආදර්ශ දිය යුතු ප්‍රධානතම ධාරාවන් දෙකකින් මේ රටේ ලස්සන නැති කිරීම සදහා උර දෙනව‍. 

ඊළගට එන්නෙ ඉතා අවලස්සන කාලයක්. මොකද ඡෙන්ද දෙකක් සහ අලුතින් පටන් ගන්න ඒලෙවල් රිවිෂන් සහ ශිෂ්‍යත්ව පංති පංති දැන්වීම් පටන් ගන්න නියමිතයි. මේ අවස්ථා දෙකම නගර ගම් භේදයක් නැතිව පෝස්ටර් වලින් සැරසෙන්න නියමිතයි. තාප්ප සහ ඒ අවට බිම් අවලස්සන වෙන්නෙ මේ පෝස්ටර් නිසා සහ මේ පෝස්ටර් අවසානෙ කුණු ගොඩට ගියාමත් ප්‍රශ්නයක් වෙනව. මේ හැම‍‍දෙයක්ම අතරෙ අප්‍රසන්නම කතාවක් තියෙනව. ඒ තමයි මේ පෝස්ටර් කටවුට් ගහන්නෙ කවුරුත් නෙමෙයි. ඒ නගර වලම ඉන්න ඒ ගම් වලම ඉන්න සාමාන්ය මිනිස්සු. 
මේ තරම් කපටි, ‍‍මේ තරම් නැහැදිච්ච අශික්ෂිත ජනතාවක් වෙන කිසිම රටක නැතිව ඇති. අරක්කු බාගෙට තුට්ටු දෙකට පෝස්ටර් කැම්පේන් එක අනේ හා කියල බාරගෙන ඡන්දෙන් පස්සෙ ඒ වැඩ කරපු දේශපාලකයටම අම්මම්මෝ නැතිව බැනවදින අශිෂ්ට මිනිස්සු තරම් රටකට භයානක මානව සම්පතක් අපිට ඉන්නෙ. මේ මිනිස්සුන්ගෙ ආකල්ප සහ ජිවත් වීමේදි ප්‍රාෙයෝගික කාරණා භාවිතා නොකරන තරමටම මේ රට එන්න එන්නම නොදියුණු රටක් වෙනව. 
අදත් හෙටත් සහ අනික් හැම දවසකම යූන්පී, ජේවීපී, ර්‍ශී ලංකා භේදයකින් තොරව පෝස්ටර් පිරිල තියෙයි. මේ හැම පෝස්ටරයක්ම කුණු කදු වෙයි. ඒ කුණු කදු වලටයට වෙලා අපේ මිනිස්සු මැරෙයි. මේ නොදියුණු සිස්ටම් ගොඩනැගෙන රටකට යාදෙන්නෙ නැති බව අශිෂ්ට දේශපාලකයා වගේම මහජනතාවත් දැනගත යුතු වෙනව. 
ඒ වගේම තමයි අපේ රටේ අවලස්සන තුළින් මිනිස්සු වෙන රටවලට යන්න හිතෙන ප්‍රවනතාව වැඩියි. හිතන මිනිස්සු මේ රටේ මොහොතක්වත් ඉන්න කල්පනා කරන්නෙ නෑ. ඒ අයට තියෙන එකම ඔප්ෂන් එක මේ රට දාල යන එක. ඒ නිසයි අපිට අලුත් සිස්ටම් අවශ්‍යි කියල මම නිතරම කියන්නෙ.
ඇයි අපිට බැරි පෝස්ටර් කැම්පේන් කරන්නම ඕන්නම් ඩිජිටල් තාක්ෂණය උපයෝගී කරගන්න? වැඩෙත් වෙනව, පරිසරයත් ලස්සන වෙනව. මිනිස්සු ගැවසෙන තැන් වල ඩිජිටල් පුවරුවක් නිර්මාණය කලොත් මේ ප්‍රශ්නය විසදේවි. ඒ නවීන තාක්ෂණයවත් ගැන නොහිතන පාලකයො තමයි මේක සිංගප්පූරුවක් කරනව කියල වේදිකාවල කෑ ගහන්නෙ. 
විකල්ප දේශපාලන පක්ෂ පවා මේ කුණු ප්‍රශ්නයට වගකිව යුතු වෙනව. කොටිමම කිව්වොත් රට වෙනස් කරන්න එන නාගානන්දත්, ධම්මික පෙරේරලත් මේ වැඩේට හවුල් වෙනව.පත්තර පවා තමන්ගෙ සති අන්ත පත්තරේ යන හොට්ම නිව්ස් ටික සතියකට කලිං පෝස්ටර් ගහල වීදි වල ප්‍රදර්ශනය කරන මට්ටමටම ඇද වැටිල තියෙනව.වෙබ් අඩවිත් පෝස්ටර් කැම්පේන් කරන රටක් නැතිව ඇති නමුත් ලංකාවෙ වෙනව. මේ සමූහ දායකත්වයෙන් සිදු කරන හවුල් මජර වැඩ නිසා ජරා වෙන්නෙ අපේ රට, මගේ රට නේද කියන හැගීම නැති තරමටම අපේ රටේ මිනිස්සු චින්තනයෙන් මොට්ට වෙලා. 
මම මේ පෝස්ට් එක ලිව්වෙ පහත ඡායාරූපය දැකල සහ වත්මන් ක්‍රියාකාරී දේශපාලනයේ සිටින තරුණ දේශපාලන ශෂිනි හෙට්ටිආරච්චි කියන සාමාජිකාවකගෙ කමෙන්ට් එකක් දැකල. එයා මේ පෝස්ට් එකට කමෙන්ට් එකක් දානව “අපිට තාප්පෙත් ඕන කියල“ සජිත් ඇතුළු ජරාජීර්ණ වයස්ගත පාලකයන්ට වඩා අපේ දේශපාලනයේ ඉන්න තරුණ පරපුර රට ගැන අලුත් විදිහට හිතනව, එයාලට ලස්සන ගැන අලුත් අදහස් තියෙනව. අපි කඩේ යන්න ඕන අන්න ඒ වගේ තරුණ තරුණියන්ගෙන් ගහණ වෙච්ච දේශපාලනයකට.
(වහල්ලු මේ ෆොටෝ එක ප්‍රශ්නයක් කරගන්න එපා.)


|ගුරුගොඩ සිරිවිමල


Image may contain: 9 people

Saturday, June 29, 2019

"අහස් ඉම සිපගනිමි"

"අහස් ඉම සිපගනිමි"
කාව්‍ය කෘතිය ජනගත කිරීම.
කොළඹ මහවැලි කේන්ද්‍රයේදී ජූලි 03 දින සවස 02. 00ට


මුලසුන - rev. galkande dhammananda thero 
රාධිත ⁣⁣⁣දේශනය 01 - Chulananda Samaranayake
ආරාධිත දේශනය 02 - Sunanda Karunaratna
කථනය - Vidura Dias Abayagunawardana

INVITATION

BOOK COVER CREAT BY - NADUN YASITHA DASSANAYAKE





CHOOLANANDA SAMARANAYAKE 

Friday, May 17, 2019

|සුබ වෙසක් සිහිනය | කටු වැටට උඩින් පිය නගමු අපී| සත් සියක් අරවින්ද හිනැහේවී

නිමේෂයකින් පැතුම් බොඳ කර දැමූ සාතිශය සංවේග ජනක සිද්ධීන් මව්රටෙන් ඇසෙන මොහොතක, කඳුළු සඟවමින් සිනහ පෙන්වමින් ජීවත් වෙමි. 

 මේ මහා විශ්වයේ පහළ වූ ශ්‍රේෂ්ඨතම මිනිසකු වේනම් ඒ බුදුන් වහන්සේ ලෙස නම් කරමි. උන් වහන්සේ දෙසූ දහමේ සොඳුරු තැන් ඇසීමටත්, කියැවීමටත්, උන්වහන්සේගේ ශ්‍රාවකයකු වීමේ ප්‍රීතියත් මා තුළ ඇත.

 අත්ථානං උපමං කත්වා
 න හනෙය්‍ය න ඝාතයේ 

යනුවෙන් දෙසුවේ අන් කවරකුවත් නොව. බුදුන්වහන්සේය. බඩ බැඳි බෝම්බා එල්ලා පුපුරුවා හරිමින් සිය ආගම අදහමින් සිටින මිනිසුන් වෙත පැමිණ මරාගෙන මැරීමට පවා උනන්දු කරවන ආගම් ඇති ලොවක මාගේ බුදුපියාණන් වහන්සේ අති ශ්‍රේෂ්ඨ මිනිසකු ලෙස නම් කරනු කැමැත්තෙමි. තමන් උපමා කරමින් අනුනට හිංසා නොකරන්න යැයි බුදුන්වහන්සේ වදාරයි. මෛත්‍රිය ආගම කරගන්න යැයි දෙසූ ඒ ශ්‍රේෂ්ඨතමයා විසින් දෙසූ දහම අදහන ලොව කිසිවකු උන්වහන්සේගේ නමින් එක ලේ පොදක් හෙළා නොමැති වග කියනු කැමැත්තෙමි, ඒ පිළිබඳව ආඩම්බර වෙමි. බෞද්ධයකු වීමේ පරම ආශ්වාදය දැන් මට ඇත, සැබෑ විචාරශීලී, බෞද්ධයකු වීමේ ප්‍රීතිය මට ඇත. 

මේ වනාහී සිය ආධ්‍යාත්මික සුවය සඳහා මිනිසුන් වෙත වෛරය පතුරවමින්, රුධිර ගංගාවන් දැක තුටු පහටු සිත් ඇති කරගන්නා වූ ආගමිකයන් පිරී ඉතිරෙන, ආදරය වෙනුවට කඩුව කුණිස්ස පෙන්වන, ලෙන්ගතු කම වෙනුවට නිර්ලජ්ජිත බව පෙන්වන මිනිසුන් සිටින ලොවකි. 

 වෙසක් වැනි සංස්කෘතිකමය සංලක්ෂණයන්ගෙ හෙඹි ආදරයේ උත්තුංග ප්‍රකාශනයන් ලොව වෙත ඉදිරිපත් කළ ඒ මහා ප්‍රේමවන්තයා, මහා කාරුණිකයා ආගම් බේදයකින් තොරව සැමරිය යුතු නොවේදැයි මම ලෝකයාගෙන් අසමි. පරම රමණීය වූත් සුවඳවත් වූත් දහමක් දෙසූ ඒ සුවඳවත් මිනිසාගේ තෙමඟුල යෙදී ඇත්තේ වෙසක් පෝ දිනයේය. සිදුහත් බෝසතුන්ගේ උපතත්, සිදුහත් තාපසයාණන්ගේ බුද්ධත්වය අවබෝධ කර ගැනීමත්, ගෞතම බුදුන්වහන්සේගේ මහා පරිනිර්වාණයත් සිදු වූයේ වෙසක් මාසයේ ය. 

ඉඳින් සුවහසක් සිත් නිවන්නට පෙරුම් පුරා බුදු වූ, බණ දෙසූ, සිය වේදනාවන් පසෙක ලා පරිනිර්වාණයට මොහොතක දීත් මිනිසුන් වෙත බණ කියූ ඒ සොඳුරුතර පරාර්ථකාමියා සැමරිය යුතුමය. 



 21 දා පාස්කු ප්‍රහාරයෙන් පසු කිසියම් වැඩ කටයුත්තක් පිණිස එළියට පහළියට ගිය දිනක් මතක නොමැති තරම්ය. සරසවියට ගොස් එනාතරමඟ මීගමුව හෝ කටුනායක ප්‍රදේශයේ සුරුවමක් අසළ හිඳ සුද්ද කරන මිනිසුන් කිහිප දෙනෙක් දුටුවද එය එතරම් ගාණක් නොවිනි. නමුත් පසුගිය 13, 14, 15 දින වල වූ සිඳුවීම් වලින් පසුව අප ලොකුහිමියන් සමග බැහැරට වඩින්නට අවස්ථාවක් ලැබිණි. සිද්දි දාමයන් ගැන තොරතුරු රාශියක් විශ්වාස දායකව ආරක්ෂක අංශ වල හිතවතුන්ගෙන් දැන උගත් නිසාම ප්‍රදේශයේ සිදු වූ කණගාටු දායක සිදුවීම් පිළිබඳව ගාණක් නොවිනි.

එනිසාම විටක් හපමින් කතා බස් කරමින් ගිය වැඩ කරගෙන ආපසු එන අතරමග මාරවිල කුරුස පල්ලියට හැරෙන මාර්ගය අසල පිහිටි සුරුවම දිටිමි. හදවත කීරි ගැහී මොහොතකට නතර වූවා වැනිය. ඉතා දුක්බර මරිය තුමියගේ මුහුණ දකින විට පාස්කු ප්‍රහාරයේ රෞද්‍ර බවම සිහිපත් වෙයි. එය ප්‍රඥාව යටපත් කරන ඉතා සංවේදී හැඟීමක් සිතට ⁣නැගෙන අවස්ථාවකි. 

 බොදු කිතුණු සබැඳියාව කොයිතරම් කාලයක සිට අප ඉතා යහපත්ව අදටත් පවත්වා⁣ගනිමින් එනවාද යන්න සිතෙන විට දැනමුතු ඉතිහාසයේ මර්සලින් ජයකොඩි පියතුමන් හෙවත් පංසලේ පියතුමා සිහිපත් වේ. එතුමන්ගේ "වෙසක් කැකුළු අතු අඟ හිඳ" කෘතියේ එක් කවක් මම සිහිපත් කරමි. 

 "වෙසක් කැකුළු අතු අග හිද නටන විලාසේ
 ඉරෙන් හදෙන් සිරි විඳ විඳ රඟන විලාසේ 
 පියලි සලා - ලා රේණු හලා -ලා" 

ආදී කොටගත් ඒ කවියෙන් මා මත් වෙමි.

 "වෙසක් මහ මල් මහයි. මල් දකින විට මට වෙසක් සිහි වෙනවා . ඒ නිසයි මේ ගීය ලියවුනේ . “වෙසක් සමග මගේ ගීයත් ගැයේවා” 

 සිය කවියට පහළින් මර්සලින් ජයකොඩි පියතුමා සිය පැතුම එසේ ලියා දක්වයි. 

 ඉතිං මිතුරනි, මගේත් ඔබේත් පැතුම් ඉටුවන සුබ වෙසක් මංගල්‍යක්මැ වේවා! කටු වැටට උඩින් පිය නගමු අපී සත් සියක් අරවින්ද හිනැහේවී! 

 |ගුරුගොඩ සිරිවිමල

Tuesday, May 14, 2019

ආදරය තියෙන තැනකින් ඇවිත් ඉදගන්න

පොඩි සාදුගේ ලියමන - මව්බිම - යං අතිේකය |සංස්කරණය - තිවංක විශ්වනාත්

05/14

 අපි සහෝදරයන් ලෙස පිළිගත් වටලප්පන් බෙදාගත් කැවුම්, කොකිස් බෙදාගත් ඉස්ලාම් සිංහල සුහදතාවය දැන් දැන් පලා යන බව ඇස් පනා පිට ඔප්පුවෙමින් පවතියි. 

අප්‍රේල් 21 මොනාද වුණේ? 
මල් දැකලා නැති මිනිස්සු ටිකක් සමනලයින්ට වෙඩි තිබ්බා. 
දැන් අපි මොනවද කරන්න ඕනෙ? 

පුළුවන් තරම් මල් වවන්න ඕන 

- ඉලක්ෂ ජයවර්ධන -

සහජීවනය වෙනුවෙන් කවි, ගීත, ඇතුළු කොටගත් සෑම සාහිත්‍යයක්ම ලිව්වේ සිංහල සාහිත්‍ය කරුවෝය. ෆාතිමාලා සමග අත්වැල් බැඳගෙන යාමේ පළමු පියවර තබන්නේ සිංහල ගේය පද කරුවෝය. ජෙයපාලන් නැමැති දෙමළ කවියා සිය දෙමළ භූමිකාව නියෝජනය කරමින් එහි ඇති අවුල් සමාජයට පෙන්වා දුන් කවියාය. මුස්ලිම් වුවද සිංහලෙන් කවි, ගී ලියන රිනාස් මොහොමඩ්, නිලාර් එම්. කාසීම් වැන්නෝද සිටිති. නමුත් දැන් දැන් ඒ ඉස්ලාමය පරාජිත වී ඇති සෙයක්ය. වගකීමෙන් වැඩ කළ යුතු මවුලවි වරු ඇතුළු ඉස්ලාම් සමාජයෙ දැන උගතුන් වගකීම් රහිතව බොලඳ කතා මාධ්‍ය වෙත පැමිණ දොඩවන්නට පටන් ගෙන ඇත. මවුලවි වරුන්ගේ පල්ලිය තුළින් අපරාධයකදී සැකකටයුතු ලෙස ගණන් ගැනෙන කඩු දහස් ගණනින් සොයාගෙන ඇත. සිංහල සමාජයෙන් කෙළ ඇබින්දක් ඔවුන් වෙත නොසැලුණ මොහොතක ඔවුන් සැකකටයුතු බව මහා සමාජය විසින් පිළිගනු ලැබීම යුක්ති හසගතය.

රජවරුනි මගේ කෝපයද 
මිත්‍රයනි මගේ ශෝකයද පිළිගන්න 
ඔය පේලියේ ලේ සුවඳ නම් 
ආදරය තියෙන තැනකින් ඇවිත් ඉදගන්න
 - දිනූ රාජගුරු - 

සිය සමාජයේ අන්තවාදය දකිමින් වසර ගණනාවක් තිස්සේ අරගල කොට ඒවායේ වැරැදි පෙන්වාදුන් ඉස්ලාම් භක්තිකයන් අපගේ මිතුරන්ය. සිය සමාජයේ වැරැදි සියැසින්ම දැකීම ඉතා යහපත් කාරණයකි. කිනම් සමාජයකින් වැරැදි පෙන්වූවද සිය සමාජයේ වරද සියැසින් පෙන්වාදීම වන තුරුම ඒ ගැටලුව නොවිසඳෙන්නක් බවට පත්වේ. නමුත් පාලකයා මේ වසර ගණනාවටම කර ඇත්තේ අන්තවාදී මතයට ඉඩ හසර විවර කරදීම පමණක්ය. මුස්ලිම් ඇමතිවරුන් සිය ජනතාවට මිත්‍යාව දී අමුතු දේශපාලනක් කරමින් සිටියහ. පාලකයා ලේ සුවඳ ඉව කරන්නට කැමති වන කල මහජනයා ආදරය බෙදාගන්නට උත්සාහ කරන යුගයක් හැම මොහොතකම මේ රටේ පැවතී ඇත. ඒ සිදුවීමම මේ මොහොතේද සිදුවෙමින් පවතියි. පාලකයා සිය පේළියේ සිටින්නවුන්ගේ ලේ සුවඳ ග්‍රහණය කරගනිමින් සිටින විට මහජනතාව ඉල්ලා සිටින්නේ ආදරය තියෙන පේළියකින් ඇවිත් ඉදගන්න යන ඉල්ලීම පමණක්මය. නමුත් පාලකයා එයට එකඟ නැත. ඉතිං මිතුරනි, මේ අප නැඟිටිය යුතු මොහොත නොවේද? මේ අපගේ ආදරය ඔවුන්ගේ ලේ සුවඳට වඩා ශක්තිමත් බව පෙන්වා දිය යුතු වේලාව නොවේද? 



|ගුරුගොඩ සිරිවිමල